"jestem Czymś Więcej Niż Tylko Ciałem Fizycznym ... " Opcje

[Faithful]

Czy to oznacza, że mamy Duszę ?

Czy OOBE tak samo jak m. in. Chrześcijaństwo tłumaczy to, co będzie potem ?

Nie ma więc żadnych sprzeczności ... (-;

Po co zatem ktokolwiek doszukuje się jakichkolwiek sprzeczności i błędów ... ?

Mam wrażenie, że dążymy w naszej Religii do tego samego, do czego dąży OOBE ...

Do zjednoczenia z Bogiem - Absolutem - Stwórcą - Panem i Władcą.

Po co Bóg miałby nas zwodzić na manowce ? Przecież Ufa Nam !!!

Ja Ufam Bogu, Stwórcy, Panu Niebieskiemu, Absolutowi i Chrystusowi.

Amen !

[Zielarz Gajowy]

Vesanya też używasz słowa Bóg i czy możesz jakoś to w miarę możliwości sprecyzować? Tzn czym, kim jest Bóg dla Ciebie. Piszesz, że Bóg nam coś może dać. Czy w takiej sytuacji może też zabrać? Jeżeli daje i odbiera to mamy dualnego Boga czyli bożka. Czy Bóg to nie jest oświecony stan umysłu? Po prostu stan a nie ktoś bo ja odnoszę wrażenie jakby to był ktoś a raczej Bóg to nie jest ktoś:)

[Vesanya]

Vesanya też używasz słowa Bóg i czy możesz jakoś to w miarę możliwości sprecyzować? Tzn czym, kim jest Bóg dla Ciebie. Piszesz, że Bóg nam coś może dać. Czy w takiej sytuacji może też zabrać? Jeżeli daje i odbiera to mamy dualnego Boga czyli bożka. Czy Bóg to nie jest oświecony stan umysłu? Po prostu stan a nie ktoś bo ja odnoszę wrażenie jakby to był ktoś a raczej Bóg to nie jest ktoś:)

Zielarz spróbuję doprecyzować. Przede wszystkim nie jestem buddystką, dlatego mam trochę inne zdanie. Jak już wspomniałam, buddyzm jest jedną z najbardziej racjonalnych ścieżek duchowych, który z tej racji nie dopuszcza istnienia Boga jako Stwórcę, tylko uważa go za stan umysłu czyli innymi słowy za najszerszą perspektywę jaką ludzka jaźń jest w stanie poczuć/osiągnąć. Ja natomiast dopuszczam do siebie możliwość,że Bóg jest czymś więcej niż sumą perspektyw wszystkich jaźni wszystkich poziomów. Jedność wszechświata, albo wszystkich wszchświatów nie jest Bogiem, aczkolwiek może być postrzegany przez nasz jednostkowy umysł jako absolut. Wyobraźmy sobie, ze wszystkei jaźnie wszystkich wszechświatów, które stanowią całość stworzenia i które są jednością, są jak program komputerowy. To dla mnie Bóg jest jak programista, czyli kompletnie innej natury.
Mimo wszystko używam kilku słów: np Absolut, Miłość (doskonała), Paradoks zeby jakoś Go określić choć żadne z tych słów nie oddaje tego. Dlatego przede wszystkim mówię, że jest Jedyny. I masz oczywiście rację, Bóg który nagradza i karze, ma naturę bożka, i jest to toksyczny wzorzec w naszej jaźni, oparty na relacji władza-poddaństwo, mający swoje źródło w dzieciństwie i wychowaniu polegającym na tresowaniu dziecka. Ja pisałam, ze Bóg jest doskonałą Miłością, a więc bezinteresownie daje, a nie zabiera więc jest ponad tym dualizmem . Zabieranie, karanie itd to toksyczne wzorce w naszych jaźniach, duchowe pustki, które czekają na zapełnienie Miłością.

[stray.ghost]

...to był czas gdy miałam spektakularne sukcesy w...uzdrawianiu (byłam bioenergoterapeutką)

Czy nadal potrafisz uzdrawiać?

To dla mnie Bóg jest jak programista, czyli kompletnie innej natury.

Pragramista urzeczywistnia ideę, która powstała w nim samym (o ile nie urzeczywistnia czyjejś idei), dlatego uważam, że Bóg o którym mówisz (Miłość, Absolut, Doskonałość) nie może być stwórcą, nawet w jakiejkolwiek, pośredniej formie. Może natomiast starać się nas wydobyć z tego fizyczno-metafizycznego tworu (tym samym niosąc nam "zbawienie").

[Vesanya]

Czy nadal potrafisz uzdrawiać?

Szczerze mówiąc, nie wiem. Naturalne predyspozycje (energetyczne) do bioenergoterapii mam, ale od tamtych wydarzeń, już się tym nie zajmuję.

Pragramista urzeczywistnia ideę, która powstała w nim samym (o ile nie urzeczywistnia czyjejś idei), dlatego uważam, że Bóg o którym mówisz (Miłość, Absolut, Doskonałość) nie może być stwórcą, nawet w jakiejkolwiek, pośredniej formie. Może natomiast starać się nas wydobyć z tego fizyczno-metafizycznego tworu (tym samym niosąc nam "zbawienie").

Być może jest tak jak mówisz. Ale nawet jeśli całość stworzenia, została stworzona przez kogoś innego niż Bóg, a twierdzisz, że Bóg nawet pośrednio nie ma z tym nic wspólnego, czyli jak podejrzewam, nawet nie stworzył tego, który wg Ciebie stworzył wszystko, to kto stworzył tego , który stworzył wszystko ? I w jaki sposób Bóg ma dostęp do naszych dusz, (piszesz, że stara sie nas wydobyć) skoro nawet pośrednio nie ma nic wspólnego z ich stworzeniem czyli nie ma tutaj żadnej wspólnej płaszczyzny duchowej ?

[stray.ghost]

Nie zapominajmy, że Tylko Bóg Jedyny pozwala nam przekroczyć perspektywę która nas od Niego oddziela a więc Tylko On może "zbawić", nikt inny.

Myślę, że tu nie ma mowy o żadnym pozwalaniu/niepozwalaniu. Przypuszczam raczej, że przekroczenie tej perspektywy zależy wyłącznie od naszych własnych cech/zdolności, które możemy posiąść na drodze duchowego rozwoju. Jak już kiedyś pisałem wyobrażam sobie, że "Bóg po prostu świeci jak słońce. Jego promienie padają z ciepłą łagodnością na obszary, które pozwalają tym promieniom do siebie dotrzeć. Nie dostają się do ukrytych pomieszczeń, głębokich lochów, krętych zakamarków. Nie przenikają murów, bo miłość nie jest ekspansywna, nie narzuca się". Te obszary fizyczno-astralnej magmy (w której egzystujemy) do których docierają "boże" promienie, zaczynają funkcjonować pod ich wpływem jako "jasna strona mocy". Wtedy możliwe stają się ciągi przyczynowo-skutkowe, łańcuchy zdarzeń, których skutkiem jest poszerzanie naszej świadomości w sposób zbliżający nas do Boga.

Być może jest tak jak mówisz. Ale nawet jeśli całość stworzenia, została stworzona przez kogoś innego niż Bóg, a twierdzisz, że Bóg nawet pośrednio nie ma z tym nic wspólnego, czyli jak podejrzewam, nawet nie stworzył tego, który wg Ciebie stworzył wszystko, to kto stworzył tego , który stworzył wszystko ?

Nie wiem (nie wiem także, czy istnieje ten, który stworzył wszystko). To jest oczywiście bardzo ciekawe zagadnienie, ale jakoś już nie spędza mi snu z powiek. Gdybyśmy odpowiedzieli, że Bóg, moglibyśmy z czystym sumieniem spytać, kto stworzył Boga.

I w jaki sposób Bóg ma dostęp do naszych dusz, (piszesz, że stara sie nas wydobyć) skoro nawet pośrednio nie ma nic wspólnego z ich stworzeniem czyli nie ma tutaj żadnej wspólnej płaszczyzny duchowej ?

Nie wiem. Może, gdy nas "ogrzewa", zostawia w naszych duszach swoją czastkę. A może właśnie brak tej płaszczyzny sprawia, że nie da się nas wydobyć w prosty sposób. Kiedy czuję choć jeden promień bożej miłości, mam ochotę natychmiast wydobyć wszystkich (więc co dopiero Bóg, który cały jest tą miłością) ale nie potrafię. Wydaje mi się, ze brak płaszczyzny duchowej, czy jakiejkolwiek innej, nie musi jeszcze oznaczać całkowitej utraty kogoś z "pola widzenia".

[Vesanya]

Myślę, że tu nie ma mowy o żadnym pozwalaniu/niepozwalaniu. Przypuszczam raczej, że przekroczenie tej perspektywy zależy wyłącznie od naszych własnych cech/zdolności, które możemy posiąść na drodze duchowego rozwoju. Jak już kiedyś pisałem wyobrażam sobie, że "Bóg po prostu świeci jak słońce. Jego promienie padają z ciepłą łagodnością na obszary, które pozwalają tym promieniom do siebie dotrzeć. Nie dostają się do ukrytych pomieszczeń, głębokich lochów, krętych zakamarków. Nie przenikają murów, bo miłość nie jest ekspansywna, nie narzuca się". Te obszary fizyczno-astralnej magmy (w której egzystujemy) do których docierają "boże" promienie, zaczynają funkcjonować pod ich wpływem jako "jasna strona mocy". Wtedy możliwe stają się ciągi przyczynowo-skutkowe, łańcuchy zdarzeń, których skutkiem jest poszerzanie naszej świadomości w sposób zbliżający nas do Boga.

Tak, masz rację, bardzo piękna metafora i jest tak jak mówisz, ze pod wpływem tych promieni następuje transformacja. Zeby to było możliwe ani Jasna ani Ciemna chmura nie moze zasłaniać Słońca ;)

Ale pozwolę sobie poddać w wątpliwość jedną kwestię - czy rzeczywiście w pewnych przypadkach nie następuje rozwalenie murów i czy przekroczenie tej perspektywy zależy tylko i wyłącznie od nas? Gdy stosuje się metody terapeutyczne, typu zwrócenie sie do Wyższej siły, Boga, czy Super Ja, to po spełnieniu kilku warunków jak wcześniej pisałam (musi to być siła absolutnie nadrzędna w naszym systemie wartości i siła "pojedyncza" oraz musi być szczerość intencji) to działa i następuje uzdrawianie niższych warstw psychicznych. Ale czasem jest tak, że coś następuje poza naszą świadomą wolą. Rzadko, ale są takie przypadki typu: Ręka Boga. Ktoś jest ateistą całe życie, nie interesuje go rozwój duchowy bo twardo stąpa po ziemi, i pewnego dnia czuje Miłość, która go zmienia już na zawsze i przywraca wiarę w Boga. W tym przypadku to słońce z Twojej metafory rozwaliło jakiś mur - są to napewno bardzo rzadkie przypadki, ale są, z drugiej strony nie zawsze jesteśmy świadomi tego, co się dzieje po za naszą świadomością, na poziomie wyższych warstw psychicznych gdzie możemy być po prostu gotowi na przyjęcie Boga ale na niższym poziomie jeszcze o tym nie wiemy.