Witaj Gościu ( Zaloguj | Rejestruj )

oobe.pl

 
Start Porady Roberta
Monroe
Porady Brucea
Moena
Porady Darka
Sugiera
Park Forum
Notatki
Arty
> Aiws, Alice In Wonderland Syndrome
Komornik_pk
post 09.02.2011 - 00:43
Post #1

Przechodzień
Grupa: Podróżnicy

Postów: 2
Dołączył: 13.09.2008
Nr użytkownika: 5264




Witajcie! Jest to mój pierwszy temat na forum, choć forum znam od dawna. Nie wiem też czy w dobrym dziale zakładam ten temat, ale ten jest chyba najodpowiedniejszy. Jest po północy a ja od kilku dni sypiam po 4-5 godzin i mam poważny problem z składnią języka polskiego :P

Chciałem wam przedstawić AIWS czyli po polsku "Syndrom Alicji w krainie czarów". Nie wiem jakich słów teraz użyć, aby tekst był zrozumiały.
O syndromie najlepiej poszukajcie sobie w google chociaż nie wiele tego jest, podsumowując syndrom polega na zniekształceniu obrazu jaki widzimy na nie naturalny. Syndrom występuje u małych dzieci i wg. mnie jest powszechny, ale rodzice uznają to jako zwykłe koszmary. AIWS bardzo często jest też powiązany z migrenami.
No, zapomniałem napisać że skończyłem 18 lat i dalej zdarza mi się być pod działaniem Syndromu.
Chcąc porównać to przeżycie do czegokolwiek przychodzi mi na myśl tylko "1-2 wypite piwa", do tego dochodzi ogromny wszechogarniający strach. Boję się praktycznie wszystkiego. Jeśli chodzi o te piwa to podczas (Nie wiem jak to nazwać? "Ataku?") dochodzi do wyraźnego zniekształcenia przedmiotów które nas otaczają. Takie ataki zdarzają się prawie tylko w sprzyjających warunkach: Noc, Migrena, Problemy ze snem, czasami zdarzało mi się podczas choroby. "Zdarzało" tak bo to nie jest codzienność. Syndrom powraca do mnie raz, dwa w miesiącu, czasami potrafię 3-4 noce pod rząd.
Znowu zapomniałem czegoś napisać. Albowiem ja lubię AIWS. Jest to stan niezwykły! Nie mogę tego porównać do halucynacji bo nie mam takiego porównania. Przez te kilkanaście lat zauważyłem że "koszmary" podzielone są na fazy. Zmieniają się one wraz z chęcią zaprzestania tego. (Tak, strach jest tak wielki że chcesz się obudzić, po mimo wiesz że nie śpisz) Te wewnętrzne wołanie: "Mam już dość!, Chcę to skończyć" jest jakby kolejną fazą, co powoduje jeszcze większy strach. Przyszła chyba pora abym opisał co "widzę" podczas działania syndromu.
Chyba pierwszą fazą (wcześniejszych nie przypominam sobie), jest zmiana głębi. Jako że ostatni raz kiedy byłem pod wpływem AIWS było wczoraj, czy przedwczoraj, to pamiętam to dość dobrze.
Oglądałem House-a leżąc w łóżku i zerkając z nad netbooka którego tak jak teraz mam na kolanach. (Jakich słów użyć aby to opisać?) Wyobraźcie sobie ScreenShoot z filmu: House-a, bardziej sama twarz. Kopiujecie ScreenShoot-a, z jednego wycinacie Gregorego, powiększacie go i wklejacie w miejsce starego. To tak widzę podczas pierwszej fazy, nie tylko filmy :), spojrzę na wyświetlacz netbook-a i wydaje mi się większy niż normalnie. Nie trwa to długo, bo zaraz po tym jak dojdzie do mnie że "się zaczęło" przechodzę w drugą fazę zmiany głębi. Teraz rzeczy stają się mniejsze. Butelka Pepsi na stole, kaloryfer pod parapetem, czy krzesło koło stołu które wydaje się o kilka centymetrów węższe. Ważną rzeczą którą zauważyłem w ciągu ostatnich kilku razy jest to że rzeczy które się zmieniły już nie przybiorą innego kształtu. Nie pamiętam jakie fazy teraz następują bo dawno nie były wystarczająco intensywne bym je zapamiętał. Wiem że któraś z kolei jest faza 'igły'. przyglądaliście się kiedyś igle z bardzo bliska? Ma taki dziwny kształt. Pomimo że jest ostro zakończona ma taki beczułkowaty kształt. Takie stają się przedmioty na które teraz spoglądam, w szczególności palce rąk. Są jak taka igła - ostro zakończone i grube. Po wyraźnym wewnętrznym "NIE!" w kolejnej fazie te igły robią się naprawdę grube. Stan jest tak intensywny że gdy zamykam oczy widzę losowe kształty które zamieniają się w beczułki.
Wydaje mi się że opisałem to dość szczegółowo.

Pamiętam jeszcze noc podczas najsilniejszego ataku syndromu:
Miałem chyba z 8 lat, migrena, gorączka i "Koszmar", przestraszony poszedłem do rodziców. Droga nie była taka jak zwykle, nie była łatwa. Musiałem przejść tylko przez korytarz, jakieś 6 metrów. Wszystko wydawało mi się inne. Miałem problem z postawieniem kroku bo nie mogłem obliczyć odległości od podłogi.
Gdy jakimś cudem dotarłem do sypialni rodziców, po krótkiej rozmowie "mama śni mi się koszmar", wskoczyłem do łóżka rodziców. Moja mama jest to chyba jeszcze w stanie potwierdzić jak mówiłem coś że "Ta kołdra jest taka cienka". Leżałem pod grubą pierzyną a wydawało mi się że to sama poszewka


Napisałem to mając nadzieję że komuś przypomni się 'koszmar' z dzieciństwa i podzieli się wspomnieniami pomagając mi zrozumieć czemu syndrom powrócił do mnie i męczy mnie pytaniem: "Dlaczego?"


Z chęcią odpowiem na wasze pytania
Profile CardPM
+Quote Post

Posty w temacie
- Komornik_pk   Aiws   09.02.2011 - 00:43
- - twistoid   Był już temat o koszmarach.Witam na forum. Używ...   09.02.2011 - 09:46


Go to the top of the page
Start new topic