Psi (Ψ) Opcje

[Pavveł]

Nie macie wrażenia, że człowiek posiada pewnego rodzaju inne "mięśnie" takie, jak odpowiadający np. za kreatywność? Im częściej staramy się myśleć kreatywnie, tym łatwiej i efektowniej nam to wychodzi, mimo że początki, jak i każde wywindowanie poziom wyżej naszych zdolności kreacji, są trudne i męczące psychicznie, a pośrednio i fizycznie.
I podobnie, jak taki "mięsień kreatywności", człowiek posiada też "mięśnie" wyobraźni, empatii i pewnie wiele innych, a wśród nich także... energii Psi (czy też Chi, Ki, Kundalini, Duch Święty, energia kosmosu, energia Ziemii, energia psychiczna, energia fizyczna, energia seksualna, energia, życie, miłość, itp. itd.). I mam wrażenie, że od stopnia rozwinięcia tego mięśnia zależy naprawdę dużo w naszym życiu. Począwszy od samopoczucia, przez odbieranie bodźców, percepcję i świadomość, po światopogląd, wydarzenia i działania, a kto wie, może i rzeczy takie, jak psychokineza, telepatia i tym podobne...
W każdym razie człowiek o słabych możliwościach odbierania, przetwarzania i ukierunkowywania energii, wyłącza wiele modułów, tak aby utrzymać te podtrzymujące go jakkolwiek przy życiu. Człowiek mający grypę, albo otruty czuje się okropnie, słania się, nie jest w stanie się skoncentrować i zrobić wielu rzeczy, choć jego podstawowe funkcje życiowe działają, to jednak co to za życie? Wyobraźcie sobie teraz, że w podobnym sensie, tylko energetycznym, mniej lub bardziej w takiej sytuacji znajduje się większość nas ludzi na Ziemi. Stąd zachwiania równowagi, spięcia i cierpienie. Bo umysł nie potrafi sam przejąć funkcji nadrzędnych i ogarnąć tego wszystkiego, gdy on potrafi jedynie proste obliczenia matematyczne, rozpoznawać teren i powtarzać głupio jakieś przyjęte bezkrytycznie schematy. Bo sam umysł, bez czucia, nie jest w stanie wydedukować, co jest dobre, a co złe, co jest fajne, a co nie i w jakim kierunku chcemy podążać. Człowiek, który nigdy nie zaznał miłości, będzie cyniczny i umysł nigdy nie udowodni mu, dlaczego miłość może być zajebista. Człowiek, który nigdy nie zaznał krzywdy, będzie naiwny oraz łatwo będzie osądzał negatywnie innych, którzy na skutek doznanych krzywd zachowują się tak, a nie inaczej, bo ich nie będzie rozumiał. To czucie, energia, jej intensywność i rodzaj, są kluczową funkcją poznawczą świadomych istot, a także czynnikiem, który czyni życie soczystym i zajebistym, czymś do czego każdy dąży, czego każdy by chciał, zarówno świadomie, jak i podświadomie - do jak najfajniejszego samopoczucia.
Wiemy już, że spięcia z drugim człowiekiem, czynienie mu tego, co nam niemiłe, a także gdy ktoś nam takie rzeczy czyni wbrew naszej woli, stres, zaniedbywanie własnych pasji i powołania, wszystko to znacząco obniża naszą energię czyniąc nas energetycznymi kalekami, czyniąc ludzi zombiakami i energetycznymi wampirami.
Wiemy także, że to, co po drugiej stronie, np. ćwiczenia wyobraźni, fantazji, kreatywności, sztuka, miły kontakt z drugim człowiekiem, pomaganie komuś, spełnianie swoich pasji i marzeń, samodoskonalenie się w różnych lubianych dziedzinach, itp. itd., dodaje nam tej energii i pozwala na pełniejsze wykorzystanie danego nam przez Naturę/Boga potencjału, który w stanie niższej energii nawet nam się we łbie nie mieści :) ^^.
W tym temacie chciałbym porozmawiać na temat tego, co można jeszcze zrobić, by jeszcze wyżej wzbić swoje wibracje. Znacie jakieś metody, działania, ćwiczenia, etc.? Może ćwiczenia wizualizacji energii? Ćwiczenia mentalne, psychiczne, albo charakteru? Albo ćwiczenie wyobrażania sobie i utrzymywania tego jak najczęściej i jaknajdłużej, najlepszej wersji rzeczywistości, siebie, innych i otoczenia, ever...? Czakry? A może jakiś specjalny rodzaj kontempacji? Jeśli tak, to jak konkretnie te Wasze ćwiczenia wyglądają? Zapraszam do dyskusji :)