oobe.pl

 

Witaj Gościu ( Zaloguj | Rejestruj )

5 Stron V  « < 2 3 4 5 >  
Reply to this topicStart new topic
> Zbiór Książek
Lisk
post 07.09.2015 - 15:41
Post #64


Dusza Towarzystwa
*******
Grupa: Podróżnicy


Notatnik


(IMG:http://www.galaktyka.com.pl/media/repository/ksiazki/psychologi/Potega_terazniejszosci1000.jpg)

CYTAT
Jest to książka nie tyle mówiąca o oświeceniu, co prowadząca do oświecenia; adresowana do tych, którzy nie tylko chcą się dowiedzieć czegoś o poszukiwaniu prawdziwego JA, ale do tych, którzy pragną je odnaleźć. Można ją polecić każdemu kto wkracza na duchową ścieżkę i potrzebuje przewodnika.


Go to the top of the page
 
+Quote Post
.
post 09.09.2015 - 11:11
Post #65


Dusza Towarzystwa
*******
Grupa: Validating


Notatnik


Howard Phillips Lovecraft
"Sny o terrorze i śmierci"


(IMG:http://i.imgur.com/qIRWPAZ.jpg)


CYTAT
H.P. Lovecraft często konstruował światy niepojęte dla zwykłego śmiertelnika, wykorzystując poetykę snu. W niniejszym tomie po raz pierwszy zebrano najlepsze z tych utworów, dzięki czemu powstała niesamowita antologia historii o nienawiści i śmierci, sennych koszmarach i równie przerażającej jawie. W zbiorze znajdują sie m.in.:

ZAGŁADA SARNATHU - Nienawiść, ludobójstwo oraz śmiertelna klątwa trawią krainę Mnar.
ZEZNANIA RANDOLPHA CARTERA - Potworna nekropolia bramą do piekielnych czeluści.
ZAPOMNIANE MIASTO - Śmierć czyhająca pod ruchomymi piaskami w opowieści nawiązującej do mitów Cthulhu.
W POSZUKIWANIU NIEZNANEGO KADATH - Epicka, pełna koszmarów podróż przez niesamowitą krainę snów i omamów.

"Lovecraft ukazuje zniewalające wizje koszmarnej grozy, przeklętych światów i demonów podświadomości, jakich nikt przed nim nie odważył się nawet nazwać".

John Carpenter
Go to the top of the page
 
+Quote Post
Pavveł
post 09.09.2015 - 12:28
Post #66



*******
Grupa: Podróżnicy


Notatnik


CYTAT(Neurocosmic @ 30.04.2015 - 10:39) *
Recommended books

(z CassWiki)



Health and diet
Diet Research of the Cassiopaea Forum – Gabriela Segura
Keto-Adapted – Maria Emmerich
Primal Body, Primal Mind – Nora T. Gedgaudas
The Art and Science of Low Carbohydrate Living – Stephen D. Phinney and Jeff S. Volek
Life Without Bread – Christian B. Allan & Wolfgang Lutz
When the Body Says No – Gabor Mate
The Vegetarian Myth – Lierre Keith
Deep Nutrition – Catherine Shanahan & Luke Shanahan
The Iron Elephant – Roberta Crawford
Fiber Menace – Konstantin Monastyrsky
The UltraMind Solution – Mark Hyman
Detoxification and Healing: The Key to Optimal Health – Sidney MacDonald Baker
Detoxify or Die – Sherry Rogers
What Your Doctor May Not Tell You About Autoimmune Disorders – Stephen B. Edelson and Deborah Mitchell
Treating and Beating Fibromyalgia and Chronic Fatigue Syndrome – Rodger Murphree
Lights Out: Sleep, Sugar, and Survival – T. S. Wiley & Bent Formby
Sex, Lies, and Menopause – T. S. Wiley, Julie Taguchi & Bent Formby

Psychology
Narcissism "big five"
The Myth of Sanity – Martha Stout
The Narcissistic Family – Stephanie Donaldson-Pressman and Robert M. Pressman
Trapped in the Mirror – Elan Golomb
Unholy Hungers – Barbara E. Hort
Character Disturbance – George K. Simon
Cognitive and social psychology
Strangers to Ourselves – Timothy D. Wilson
Redirect: The Surprising New Science of Psychological Change – Timothy D. Wilson
Thinking, Fast and Slow – Daniel Kahneman
You Are Not So Smart – David McRaney
What Makes Your Brain Happy and Why You Should Do the Opposite – David DiSalvo
Biological psychology and neuroscience
Brain Changer – David DiSalvo
In An Unspoken Voice – Peter A. Levine
The Archaeology of Mind – Jaak Panksepp and Lucy Biven
Social Intelligence – Daniel Goleman
The Polyvagal Theory – Stephen W. Porges
Trauma and the Body – Pat Ogden, Kekuni Minton and Clare Pain
Other psychology
Fear of the Abyss – Aleta Edwards
The Caricature of Love – Hervey Cleckley
Making Sense of People – Samuel Barondes
Dabrowski's Theory of Positive Disintegration – Sal Mendaglio
Books on the Theory of Positive Disintegration by Kazimierz Dabrowski
Blink: The Power of Thinking without Thinking – Malcolm Gladwell
How to Spot a Dangerous Man Before You Get Involved – Sandra Brown
Predators: Pedophiles, Rapists, And Other Sex Offenders – Anna Salter
Operators and Things – Barbara O'Brien
The Drama of the Gifted Child – Alice Miller
In Broad Daylight – Harry N. MacLean
Molecules of Emotion – Candace Pert
Mean Genes – Terry Burnham and Jay Phelan
The Crowd – Gustave Le Bon
The Denial of Death – Ernest Becker
Escape from Evil – Ernest Becker

Psychopathy and ponerology
Defense Against the Psychopath – Stefan H. Verstappen
The Sociopath Next Door – Martha Stout
Women Who Love Psychopaths – Sandra Brown
Snakes in Suits – Robert Hare and Paul Babiak
Without Conscience – Robert Hare
The Mask of Sanity – Hervey Cleckley
Political Ponerology – Andrzej Lobaczewski
The Authoritarians – Bob Altemeyer
The Paranoia Switch – Martha Stout

Social interaction and external considering
The Fire from Within – Carlos Castaneda
Crucial Conversations – Kerry Pattersson, Joseph Grenny, Ron McMillan, Al Switzler
How to Win Friends and Influence People – Dale Carnegie
Miss Manners – Judith Martin

Fourth Way
The Wave Series – Laura Knight-Jadczyk
In Search of the Miraculous – P. D. Ouspensky
Life Is Religion – Quantum Future Group
Brain Changer – David DiSalvo
Gnosis (book trilogy) – Boris Mouravieff
Meetings with Remarkable Men – G. I. Gurdjieff
Life Is Real Only Then, When 'I Am' – G. I. Gurdjieff
Tertium Organum – P. D. Ouspensky
Struggle of the Magicians – William Patterson
Gurdjieff and the Women of the Rope

Other esoterica
The Sufi Path of Knowledge – William Chittick
The Active Side of Infinity – Carlos Castaneda
The Fire from Within – Carlos Castaneda
Fulcanelli: His True Identity Revealed – Patrick Riviere
The Mystery of the Cathedrals – Fulcanelli
The Dwellings of the Philosophers – Fulcanelli

Information theory, metaphysics, and evolution
Origin of Life: The 5th Option – Bryant M. Shiller
The Living Stream – Sir Alister Hardy
The Scars of Evolution – Elaine Morgan
Information and the Nature of Reality – Paul Davies and Niels Henrik Gregersen
Mind and Cosmos – Thomas Nagel

Politics and pathocracy
9/11: The Ultimate Truth – Laura Knight-Jadczyk and Joe Quinn
JFK: The Assassination of America – Laura Knight-Jadczyk
Manufactured Terror – Joe Quinn and Niall Bradley
The Controversy of Zion – Douglas Reed
JFK and the Unspeakable – James Douglass
The Secret Team – Fletcher Prouty
JFK: The CIA, Vietnam, and the Plot to Assassinate John F. Kennedy – Fletcher Prouty
The Shock Doctrine – Naomi Klein
Defying Hitler – Sebastian Haffner
Stasiland – Anna Funder
The Protocols of the Learned Elders of Zion
The New Pearl Harbour: Disturbing Questions About the Bush Administration and 9/11 – David Ray Griffin
The 9/11 Commission Report: Omissions and Distortions – David Ray Griffin
Where Did the Towers Go? – Judy Wood
None Dare Call it Conspiracy – Gary Allen
In the Name of Sanity – Lewis Mumford

History
Hidden history
The Secret History of the World – Laura Knight-Jadczyk
Comets and the Horns of Moses – Laura Knight-Jadczyk
Earth Changes and the Human-Cosmic Connection – Pierre Lescaudron
The Apocalypse: Comets, Asteroids and Cyclical Catastrophes – Laura Knight-Jadczyk
The Cosmic Serpent – Victor Clube and Bill Napier
The Cosmic Winter – Victor Clube and Bill Napier
From Exodus to Arthur – Michael Baillie
New Light on the Black Death – Michael Baillie
Where Troy Once Stood – Iman Wilkens
The Cycle of Cosmic Catastrophes – Richard Firestone, Allen West, and Simon Warwick-Smith
General history and historical method
The Historian's Craft – Marc Bloch
The Ancient City – Fustel de Coulanges
Essays in Ancient and Modern Historiography – Arnaldo Momigliano
On Pagans, Jews and Christians – Arnaldo Momigliano
Caesar
Gallic War and Civil War – Julius Caesar
The Civil Wars – Appian
The Ancient City – Fustel de Coulanges
Escape from Evil – Ernest Becker
Caesar: Politician and Statesman – Mattias Gelzer
The Assassination of Julius Caesar – Michael Parenti
Julius Caesar – Philip Freeman
Et tu Judas! Then Fall Jesus – Gary Courtney
Jesus Was Caesar – Francesco Carotta
Bible history
The Origins of Biblical Israel – Philip Davies
History and Ideology in Ancient Israel – Giovanni Garbini
The Mythic Past – Thomas L. Thompson
The Messiah Myth – Thomas L. Thompson
The Bible Unearthed – Neil Asher Silberman and Israel Finkelstein
David and Solomon – Israel Finkelstein and Neil Asher Silberman
The Lost Gospel – Burton Mack
A Myth of Innocence – Burton Mack

UFOs and aliens
High Strangeness – Laura Knight-Jadczyk
UFOs and the National Security State – Richard Dolan
Operation Trojan Horse – John Keel
The Eighth Tower – John Keel
The Stargate Conspiracy – Picknett and Prince
The Gods of Eden – William Bramley

Esotericism and parapsychology
Shamanism: Archaic Techniques of Ecstasy – Mircea Eliade
Cosmos and History – Mircea Eliade
The Sacred and the Profane – Mircea Eliade
The Varieties of Religious Experience – William James
The Afterdeath Journal of an American Philosopher – Jane Roberts
Magic: The Principles of Higher Knowledge – Karl Von Eckarthausen
Darkness Over Tibet – T. Illion
The Darkened Room – Alex Owen
The History of Spiritualism – Arthur Conan Doyle
The Book on Mediums – Allen Kardec
Many Voices: The Autobiography of a Medium – Eileen J. Garrett
Deviance and Moral Boundaries – Nachman Ben-Yehuda
Occult and Scientific Mentalities in the Renaissance – Brian Vickers (editor)
The Hermetic Brotherhood of Luxor – Joscelyn Godwin
The Secret Teachings of All Ages – Manly Hall
The Siren Call of Hungry Ghosts – Joe Fisher
Spirit Releasement Therapy – William J. Baldwin
Thirty Years Among the Dead – Carl A. Wickland
The Unquiet Dead – Edith Fiore
Life Between Life – Joel L. Whitton
Prophecy in Our Time – Martin Ebon
Evidence Of Survival After Death – Sir William F. Barrett and James H. Hyslop
Twenty Cases Suggestive of Reincarnation – Ian Stevenson
The Power of the Pendulum – T.C. Lethbridge
Encyclopaedia of Psychic Science – Nandor Fodor
Haunted People – Hereward Carrington and Nandor Fodor
The Haunted Mind – Nandor Fodor
Hostage to the Devil – Malachi Martin
Unleashed – William Roll and Valerie Storey

Optional
The Noah Syndrome – Laura Knight-Jadczyk
Bringers of the Dawn – Barbara Marciniack
The Ra Material – Carla Rueckert, Don Elkins, and Jim McCarty
Cassiopaean session transcripts – Laura Knight-Jadczyk, et al
The Teachings of Don Juan – Carlos Castaneda
Beelzebub's Tales to His Grandson – G. I. Gurdjieff
The Field – Lynne McTaggert
When God Was a Woman – Merlin Stone
Egypt, Canaan and Israel in Ancient Times – Donald Redford
The Case for the UFO – Morris K. Jessup
The Book of the Damned – Charles Fort
New Lands – Charles Fort
Lo! – Charles Fort
Wild Talents – Charles Fort
Worlds in Collision – Immanuel Velikovsky
An Introduction to Information Theory – John R. Pierce
Signature in the Cell – Stephen C. Meyer
Darwin's Doubt – Stephen C. Meyer
The Science Delusion – Rupert Sheldrake
The Neandertal Enigma – James Shreeve
Shattering the Myths of Darwinism – Richard Milton
The Chalice and the Blade – Riane Eisler
The Hidden History of the Human Race – Michael Cremo
Invisible Residents – Ivan T. Sanderson
Programmed to Kill – Dave McGowan
Understanding the F-Word – Dave McGowan
The Hero With a Thousand Faces – Joseph Campbell
The Crack in the Cosmic Egg – Joseph Chilton Pearce
Psychology of Intelligence Analysis – Richards J. Heuer, Jr.
The Quest to Feel Good – Paul R. Rasmussen
The Angry Book – Theodore Isaac Rubin
Emotional Intelligence – Daniel Goleman


Neuro, przeczytałeś je wszystkie? Którą najbardziej polecasz i dlaczego?
Go to the top of the page
 
+Quote Post
.
post 09.09.2015 - 13:04
Post #67


Dusza Towarzystwa
*******
Grupa: Validating


Notatnik


Nie przeczytałem wszystkich.
Go to the top of the page
 
+Quote Post
.
post 08.10.2015 - 17:57
Post #68


Dusza Towarzystwa
*******
Grupa: Validating


Notatnik


Isaac Asimov
"Koniec wieczności"


(IMG:http://ecsmedia.pl/c/koniec-wiecznosci-b-iext12830032.jpg)




CYTAT
2456 Stulecie. W świecie równoległym, zwanym Wiecznością, istniejącym poza czasem, grupa ludzi decyduje o przeszłości, teraźniejszości i przyszłości całej ludzkiej rasy. Jej przedstawiciele podróżują przez stulecia, dokonując drobnych korekt w historii ludzkości w celu zmiany rzeczywistości na lepszą - bezpieczniejszą, pozbawioną konfliktów, wojen i klęsk. Tylko nieliczni wybrańcy dostępują...





-> http://chomikuj.pl/CzyToSen/K+S+I+*c4*84+*...ka/Asimov+Isaac
Go to the top of the page
 
+Quote Post
.
post 01.12.2015 - 21:13
Post #69


Dusza Towarzystwa
*******
Grupa: Validating


Notatnik


Peter Watts Odtrutka na optymizm



(IMG:http://i.imgur.com/ESGZsRl.jpg)




CYTAT
Siedemnaście doskonałych opowiadań autora Ślepowidzenia, po raz pierwszy zebranych w jednym tomie. Są w nich historie o inteligentnych chmurach, sympatycznych pedofilach i zmieniających kształty misjonarzach. Poznacie wojskowego bezzałogowca obdarzonego eksperymentalnym sumieniem oraz kochającą żonę, która w akcie najwyższego i altruistycznego oddania robi swojemu mężowi wiwisekcję...

"Między Polską i mną coś po prostu jest. Mam wydania w siedemnastu językach, nagrody w czterech krajach, a nominacje pewnie w dwa razy tylu. Z jakiegoś powodu jednak to w Polsce jestem najbardziej obecny. To w Polsce zdobyłem pierwszą nieanglojęzyczną nagrodę. MAG był jednym z pierwszych wydawnictw na świecie, które wydało "Ślepowidzenie". Przez lata robili ze mną wywiady goście z kilkunastu krajów, ale w Polsce mam comiesięczny felieton. Podróżowałem w czapeczce pisarza do Norwegii, Szwecji, Francji, Niemiec i Australii (a także Finlandii i Rosji, zależy kiedy ukazują się te słowa) ? lecz tylko w Polsce byłem dwukrotnie w jednym roku.
Doskonale więc pasuje, że to polski wydawca publikuje najobszerniejsze wydanie moich opowiadań w jakimkolwiek języku. Amerykański zbiór to raczej składanka przebojów, hiszpański ? minizbiorek pięciu opowiadań. A o kanadyjskim to w ogóle lepiej nie mówić). Natomiast "Odtrutka na optymizm" zawiera wszystkie moje opowiadania, wydane do roku 2011, poza jednym (to się zresztą nie liczy, bo "Nisza" to tak naprawdę początek powieści "Rozgwiazda")".
Ze wstępu autora

Spis treści:
- Nimbus
- Ciało stało się słowem
- Fraktale
- Betlejem
- Drugie przyjście Jasmine Fitzgerald
- W domu
- Dużo żarcia
- Ambasador
- Nowina dla pogan
- Jętka jednodniówka
- Powtórzenie z przyszłości. Wykład z historii rodziny
- Oczy Boga
- Hillcrest kontra Velikovsky. Siła wyższa?
- Wyspa
- Cosie
- Malak




-> http://chomikuj.pl/CzyToSen/K+S+I+*c4*84+*...yka/Watts+Peter
Go to the top of the page
 
+Quote Post
.
post 17.01.2016 - 18:21
Post #70


Dusza Towarzystwa
*******
Grupa: Validating


Notatnik


(IMG:http://images64.fotosik.pl/74/7d1cf3b724f66101.jpg)

Tanizaki Jun'ichirō - Dziennik szalonego starca. Niektórzy wolą pokrzywy

CYTAT
"Dziennik szalonego starca" (1962) jest ostatnią powieścią Tanizakiego, opartą w znacznej części na motywach autobiograficznych. Znajomość psychiki ludzkiej, gorzkie doświadczenia starości, cierpka mądrość stanowią o doskonałości tej książki. Tanizaki prezentuje tu migawkowo Japonię współczesną, widzianą oczyma człowieka wychowanego w starej tradycji.

Powieść "Niektórzy wolą pokrzywy" (1929) ukazuje okres przełomu w kulturze i obyczajowości Japonii XX-wiecznej. Komplikacje życiowe i uczuciowe bohaterów spowodowane są w głównej mierze konfliktem pomiędzy tradycyjnym wychowaniem, urzekającym wpływem dawnej kultury, a nowymi tendencjami w życiu społecznym i obyczajowym.



(Przypisy znajdują się na końcu książki.)

-> http://sendfile.es/pokaz/655939---lyd6.html





-------





(IMG:http://s.lubimyczytac.pl/upload/books/37000/37752/352x500.jpg)
Frank Herbert "Kroniki Diuny"




CYTAT
FRANK HERBERT (1920-1986) to jeden z najwybitniejszych twórców literatury SF, zdobywca prestiżowych nagród Hugo, Nebula i Prix Apollo, autor kilkunastu doskonałych powieści i zbiorów opowiadań, prekursor nurtu ekologicznego w fantastyce. Polski czytelnik zna m.in. jego Oczy Heisenberga, Gwiazdę chłosty, Władcę niebios i Twórców bogów. Sławę przyniósł mu jednak przede wszystkim epokowy cykl „Kroniki Diuny” – barwna epopeja przedstawiająca dzieje pustynnej planety Arrakis, źródła najcenniejszej substancji we wszechświecie: melanżu.




1. Diuna (Dune)
2. Mesjasz Diuny (Dune Messiah)
3. Dzieci Diuny (Children of Dune)
4. Bóg Cesarz Diuny (God Emperor of Dune)
5. Heretycy Diuny (Heretics of Dune)
6. Kapitularz Diuną (Chapterhouse Dune)



http://www.archiwabg.pl







CYTAT
W pewien upalny dzień w 1984 roku piętnastoletnia Holly Sykes ucieka z domu i spotyka starszą panią, która proponuje jej kubek herbaty w zamian za „schronienie”. Minie kilkadziesiąt lat, zanim Holly zrozumie, o jakie schronienie prosiła nieznajoma…

"Czasomierze" to opowieść o meandrach losów Holly, od lat dorastania w Gravesend, na których piętno odciska rodzinna tragedia, po późną starość w Irlandii, w domu nad brzegiem oceanu, kiedy w całej Europie kończą się zasoby ropy naftowej. Życie Holly jest niby całkiem zwyczajne, a jednak naznaczone przebłyskami z przyszłości, odwiedzinami ludzi pojawiających się znikąd i chwilami, w których rozregulowują się prawa rządzące rzeczywistością. Holly Sykes - córka, siostra, matka i opiekunka - ma bowiem do odegrania rolę w wojnie toczonej na śmierć i życie za kulisami naszego świata. Być może Holly okaże się ostateczną bronią, która zadecyduje o losach tego wielkiego starcia.

Thriller metafizyczny, refleksja nad śmiertelnością i kronika naszych konsumpcjonistycznych czasów - "Czasomierze" to panoramiczna, pełna błyskotliwych pomysłów powieść autorstwa Davida Mitchella, któremu niezwykła wyobraźnia pisarska przyniosła sławę jednego z najciekawszych twórców pokolenia. Czasomierze to literatura, która Was zaczaruje i głęboko zapadnie w pamięć.
Go to the top of the page
 
+Quote Post
.
post 03.02.2016 - 18:14
Post #71


Dusza Towarzystwa
*******
Grupa: Validating


Notatnik


Howard Phillips Lovecraft

Lista książek: http://www.hplovecraft.pl/hplovecraft/ksia...afta/po-polsku/





H. P. Lovecraft "Obcy"
CYTAT
Obcy



W noc ową baron staczał bój z koszmarem,

Panów rycerzy gnały w snach straszliwych

Chmary glist z trumien, biesy, wiedźmy, dziwy.

— Keats.1




Nieszczęśliwy ten, komu wspomnienia dzieciństwa niosą jedynie strach i smutek. Nieszczęsny, kto patrzy w przeszłość i widzi samotne godziny spędzone w przestronnych i posępnych komnatach z brunatnymi draperiami i przyprawiającymi o szaleństwo rzędami starych ksiąg; lub też przepełnione trwogą nocne czuwania w mrocznym lesie groteskowych, gigantycznych i obwieszonych pnączami drzew, wymachujących bezgłośnie pokręconymi konarami wysoko w górze. Taki to los zesłali bogowie na mnie — na mnie, zdezorientowanego i zawiedzionego, nieprzydatnego i nieszczęsnego. A mimo to jestem dziwnie rad i trwam przy owych uwiędłych wspomnieniach w chwilach, gdy umysł mój grozi próbą zapuszczania się poza to co znane, w inne rejony.

Nie znam miejsca swych narodzin, wiem tylko, że zamek ten był nieskończenie stary i nieskończenie straszliwy; pełen mrocznych przejść i wysokich sklepień, wśród których oko dostrzegało jeno pajęczyny i cienie. Kamienie w rozpadających się korytarzach zdawały się zawsze odrażająco wilgotne, a wszędzie wokół unosiła się przeklęta, nieokreślona woń, jakby zrzuconych na jeden stos zwłok wymarłych pokoleń. Panowały wieczne ciemności, tak tedy czasem dla chwil ulgi zapalałem świece i przez dłuższy czas patrzyłem w płomienie; na zewnątrz brakło słońca, bowiem potworne drzewa wznosiły się wysoko ponad najwyższą spośród tych wież, na które dało się wejść. Istniała pewna czarna wieżyca sięgająca ponad wierzchołki lasu w nieznane niebiosa, lecz pogrążona była w częściowej ruinie, przez co jedyną możliwością wdrapania się na jej szczyt stanowiła niemalże samobójcza wspinaczka po gołej ścianie, kamień po kamieniu.

Musiałem żyć w tym miejscu latami, lecz nie jestem w stanie mierzyć czasu. Jakieś stworzenia niewątpliwie dbały o me potrzeby, niemniej nie przypominam sobie żadnej osoby prócz mnie samego; w ogóle nie pamiętam, bym widział kiedykolwiek coś żywego, nie licząc szczurów, nietoperzy i pająków. Wydaje się, że ktokolwiek mną się opiekował, musiał być niewiarygodnie sędziwy, gdyż pierwsze co mi przychodzi na myśl w związku z żywymi osobami, to coś groteskowego jak ja sam, a zarazem wykoślawionego, wyschniętego i gnijącego jak sam zamek. Dla mnie nie miały w sobie nic z groteski kości i szkielety, zaściełające niektóre z kamiennych krypt zagnieżdżonych głęboko pośród fundamentów. Co niezwykłe, wiązałem owe obiekty ze zwyczajnymi wydarzeniami, uznając je za bardziej naturalne niż barwne ilustracje żywych istot znajdowane w przeżartych pleśnią księgach. Z takich tomów czerpałem całą swą wiedzę. Nie stał nade mną ani nie kierował moimi poczynaniami żaden nauczyciel, nie przypominam sobie też, bym słyszał przez te wszystkie lata ludzki głos — nawet swój własny; mimo iż czytałem o mowie, nigdy nie pomyślałem, by samemu spróbować przemówić. Mój wygląd był równie nieznaną kwestią, w zamku bowiem nie wisiało ani jedno lustro, aczkolwiek instynktownie uznawałem samego siebie za kogoś na kształt młodocianych postaci widywanych na książkowych rycinach i ilustracjach. Tylko tę możliwość dopuszczałem do świadomości, inaczej być nie mogło ze względu na me tak nieliczne wspomnienia.

Na zewnątrz, za cuchnącą fosą oraz pod osłoną mrocznych, niemych drzew, zwykłem godzinami leżeć i śnić o tym, co czytałem w księgach, tęsknie wyobrażając sobie siebie pośród radosnych tłumów w słonecznym świecie poza bezkresnym lasem. Pewnego razu próbowałem przedostać się przez gęstwinę, jednak im bardziej oddalałem się od zamku, tym bardziej zbity stawał się mrok, zaś w powietrzu zawisł chorobliwy strach; uciekłem zatem szaleńczo z powrotem, aby nie zgubić drogi w labiryncie ogarniętej wieczną nocą ciszy.

Tak tedy w bezkresnym zmierzchu śniłem i czekałem, choć nie wiedziałem na co. W końcu, w stale spowitej szarówką samotności ma tęsknota do światła urosła do tak wielkich rozmiarów, że nie byłem w stanie zaznać spokoju i w błagalnym geście uniosłem dłonie ku owej czarnej, zrujnowanej wieży, wystrzelającej ponad las w nieznane niebiosa. Powziąłem postanowienie wspięcia się na tę budowlę, nie bacząc na niebezpieczeństwo upadku; lepiej ujrzeć niebo i zginąć niźli żyć nie znając widoku dnia.

W przesiąkniętym wilgocią i chłodem półmroku wdrapałem się na prastare i zniszczone kamienne schody, aż osiągnąłem ich kres, po czym ułożyłem stopy na niebezpiecznie niewielkich oparciach na ścianie. Upiorny i straszliwy był ów martwy, pozbawiony schodów, kamienny walec; czarny, pogrążony w ruinie i opustoszały, a do tego o złowieszczym charakterze pogłębianym przez spłoszone nietoperze, których skrzydła nie wydawały żadnego dźwięku. Lecz bardziej upiorna i straszliwa była powolność, z jaką posuwałem się do góry; bowiem mimo iż wspinałem się uparcie, ciemność nade mną wcale nie rzedła, a mnie opadła świeża fala chłodu, jakbym znalazł się w otoczeniu nieziemskiej, starej pleśni. Zadrżałem, zastanawiając się czemu nie dotarłem jeszcze do światła, i z pewnością spojrzałbym w dół, gdybym tylko się odważył. Miałem wrażenie, że nagle opadła mnie noc, a przy tym na próżno próbowałem chwycić jedyną wolną ręką krawędzi jakiegokolwiek okna, wyjrzeć przez nie, spojrzeć w górę i osądzić, na jakiej wysokości się znalazłem.

I nagle, po nieskończoności oszałamiającego pełznięcia na oślep w górę owej głuchej i przyprawiającej o rozpacz czeluści, poczułem jak dotykam głową twardej powierzchni i zdałem sobie sprawę z tego, że musiałem dotrzeć do dachu, a przynajmniej do pewnego rodzaju podłogi. Uniosłem w ciemności wolną rękę i pomacałem przeszkodę, odkrywając, że jest kamienna i nieporuszona. Wówczas nastąpiło śmiertelne okrążanie wieży, kiedy to chwytałem się czegokolwiek na oślizgłej ścianie, co mogło dać oparcie rękom; ostatecznie dłonią obmacująca barierę nad głową wyczułem, że powierzchnia w pewnym miejscu ustępuje, więc skierowałem się znowu w górę, pchając ową płytę czy też klapę głową, a rąk używając do straszliwej wspinaczki. Nade mną nie pojawiła się ani odrobina światła, a gdy dłońmi powędrowałem w górę, wiedziałem już, że wspinaczka dobiegła końca; klapa okazała się bowiem drzwiami zapadowymi wiodącymi ku kamiennemu pomieszczeniu o większym obwodzie niźli obwód wieży poniżej, uznałem tedy, że bez cienia wątpliwości jest to obszerna komnata obserwacyjna. Przepełzłem ostrożnie przez otwór, próbując zapobiec opadnięciu ciężkiej płyty na miejsce, lecz nie udało się i klapa odcięła mnie od ogromnej otchłani. Leżąc bez sił na kamiennej podłodze, posłyszałem nieziemskie echo upadku płyty, jednak miałem nadzieję, że uda się ją ponownie unieść, jeśli zajdzie potrzeba.

W przekonaniu, że znajdowałem się obecnie na niewiarygodnej wysokości, daleko ponad wyklętymi konarami lasu, uniosłem się z trudem z podłogi i po omacku szukałem okien, przez które mógłbym po raz pierwszy spojrzeć na niebo, księżyc i gwiazdy znane mi tylko z książek. Czekało mnie jednakże rozczarowanie, gdyż jedyne, co odkryłem, to obszerne półki z marmuru, zastawione potwornymi, podłużnymi skrzyniami o niepokojących rozmiarach. Coraz głębiej pogrążałem się w myślach, zastanawiając się jakież to prastare tajemnice mogą kryć się w tym wyniesionym wysoko w górę pomieszczeniu, od wielu eonów odciętym od zamku w dole. Wtedy nagle me dłonie natknęły się na odrzwia, a w nich chropawy od dziwnych rzeźbień dłutem, kamienny portal. Okazało się, że owe drzwi zamknięte są na klucz, lecz w przypływie niesamowitej siły pokonałem wszelkie przeszkody i wyszarpnąłem je do wewnątrz. Chwilę potem poczułem przypływ najczystszej ekstazy, jakiej nie zaznałem nigdy dotąd: przez zdobne żelazne kraty, w dół krótkich kamiennych schodów wznoszących się od strony dopiero co wyważonych drzwi, lało się subtelne światło gorejącego księżyca w pełni, którego nie widziałem nigdy dotąd, nie licząc snów i niewyraźnych wizji, których nie śmiałem nazwać wspomnieniami.

Świadom, że dotarłem na sam szczyt zamku, popędziłem kilka schodków w górę, lecz w wyniku nagłego zniknięcia księżyca za chmurą potknąłem się, aby po chwili rozpocząć powolne poszukiwanie drogi po omacku w mroku. Wciąż było bardzo ciemno, gdy dotarłem do krat — ostrożnie je pchnąłem i odkryłem, że nie są zamknięte; nie otworzyłem ich jednak, obawiając się, że spadnę z niesłychanej wysokości, na jaką się wspiąłem. Wówczas na niebie ukazał się księżyc.

Najbardziej demoniczny spośród wszelakich wstrząsów wiąże się z tym, co bezdennie nieoczekiwane i groteskowo niewiarygodne. Niczego, co dotąd przeszedłem, nie dało się porównać pod względem zgrozy z tym, co ujrzałem w tym momencie; z dziwacznymi cudami, jakie przywodził na myśl ów widok. Był on równie zwyczajny, co zdumiewający, a przedstawiał się następująco: miast przyprawiających o zawroty perspektyw koron drzew widzianych z wyniosłego punktu obserwacyjnego, wokół mnie za kratą rozciągało się nic innego jak twardy grunt, przybrany i urozmaicany marmurowymi płytami oraz kolumnami, a także ocieniony bardzo starym kamiennym kościołem, którego obrócona w ruinę iglica lśniła widmowo w świetle księżyca.

Na wpół świadomy, otwarłem furtę w kracie i chwiejnym krokiem postąpiłem wysypaną białym żwirem, ciągnącą się w obu kierunkach ścieżką. Umysł mój, oszołomiony i pogrążony w chaosie, wciąż pożądał łapczywie światła, a mych kroków nie był w stanie wstrzymać nawet fantastyczny cud, który właśnie oglądałem. Nie miałem pojęcia i nie dbałem o to, czy całe to doświadczenie to szaleństwo, sen czy jakaś magia, lecz z determinacją patrzyłem na jasność i barwność będące udziałem mych oczu. Nie miałem pojęcia kim czy też czym byłem, ani też czym są otaczające mnie obiekty, niemniej, w miarę jak chwiejnie podążałem ścieżką, zaczęło do mnie docierać jakieś przerażające, uśpione wspomnienie, które czyniło mą wędrówkę nie tak zupełnie przypadkową. Przeszedłem pod łukiem stanowiącym kraniec terenu płyt i kolumnad, po czym powędrowałem otwartą przestrzenią, czasem zmierzając widoczną drogą, innym zaś razem, nie wiedzieć czemu, porzucając ją, aby iść łąkami, gdzie jeno przypadkowo napotkane ruiny przemawiały za dawno minioną obecnością zapomnianego szlaku. W pewnym momencie przepłynąłem wartką rzekę, gdzie kruszejące, omszałe, kamienne mury wskazywały umiejscowienie dawno zniszczonego mostu.

Ponad dwie godziny musiały minąć nim dotarłem do czegoś, co zdawało się mym celem, wiekowego, porośniętego bluszczem zamku w gęsto zadrzewionym parku, niepokojąco znajomego, a zarazem pełnego wprawiającej w zakłopotanie obcości. Spostrzegłem, że fosa została zasypana, a niektóre z dobrze mi znanych wież — zrujnowane, podczas gdy dobudowane skrzydła istniały po to, by budzić zmieszanie w obserwatorze. Największe zainteresowanie oraz rozkosz wzniecały we mnie jednakże otwarte okna — cudownie rozświetlone i rozbrzmiewające najweselszą z możliwych zabawą. Podszedłszy do jednego z nich, zajrzałem do środka i zobaczyłem zaiste osobliwie ubrane towarzystwo, weselące się i rozmawiające między sobą ze śmiechem. Najprawdopodobniej nigdy wcześniej nie słyszałem ludzkiej mowy, toteż mogłem jeno się domyślać jakie były tematy rozmów. Niektóre twarze miały wyraz przywołujący niewiarygodnie odległe wspomnienia, inne były zupełnie obce.

Wdrapałem się na nisko położone okno i wszedłem do wspaniale oświetlonego pomieszczenia, zarazem wynurzając się z pojedynczego, jasnego momentu nadziei i wkraczając w najczarniejszy spazm rozpaczy i zrozumienia. Koszmar wydarzył się niezwykle szybko, gdym bowiem wkroczył do środka, natychmiast zaszło jedno z najstraszniejszych widowisk, jakie kiedykolwiek sobie wyobrażałem. Ledwie przekroczyłem okienną framugę, gdy na całe towarzystwo padł niespodziewanie strach o porażającej mocy, wykrzywiający każdą twarz i wzniecający w każdym niemal gardle najstraszliwsze wrzaski. Doszło do masowej ucieczki i w całym tym zgiełku i panice parę osób padło bez przytomności i zostało odciągniętych przez szaleńczo uciekających kompanów. Wielu zakryło oczy dłońmi i rzuciło się na oślep do ucieczki, przewracając meble i wpadając na ściany nim trafiali w jedne z wielu drzwi.

Krzyki porażały, a gdy stałem w rozświetlonej komnacie samotny i osłupiały, nasłuchując niknących ech owych wrzasków, drżałem na myśl o tym, co mogło czyhać niewidoczne w pobliżu mej osoby. Po pobieżnym omieceniu wzrokiem pomieszczenia zdało mi się ono opustoszałe, lecz gdy zbliżyłem się do jednej z alków, nabrałem przeświadczenia, że wychwyciłem w niej jakąś obecność — wrażenie ruchu za zwieńczonym złotym łukiem przejściem do innej, podobnej do tej komnaty. Zbliżywszy się w tamto miejsce, zacząłem coraz wyraźniej dostrzegać ową obecność; i wtedy, wydawszy z siebie pierwszy i ostatni zarazem dźwięk — upiorny skowyt, który wstrząsnął mną równie dogłębnie, co jego trująca przyczyna — ujrzałem w pełnej, przerażającej jaskrawości niepojętą, nieopisaną, nienazwaną potworność, która samym swoim wyglądem zmieniła radosne towarzystwo w stado delirycznych uciekinierów.

Trudno mi choćby zasugerować, jak wyglądało to coś, ponieważ zbudowane było z wszystkiego, co nieczyste, nieziemskie, niechciane, anormalne i odrażające. Było to trupie widmo rozkładu, starości i ruiny; cuchnący, ociekający obraz przyprawiającego o mdłości objawienia; straszliwe ujawnienie tego, co litościwa ziemia winna skrywać po wieki. Niebiosa wiedzą, że to coś było nie z tego świata — czy może już nie z tego świata — aczkolwiek ku mej zgrozie zobaczyłem w jego przeżartych przez czerwie i ukazujących kości kształtach złośliwą, chorą parodię ludzkiej sylwetki, a w zgniłym, rozpadającym się odzieniu coś niewysłowionego, co zmroziło mnie do głębi.

Byłem nieomal sparaliżowany, ale nie na tyle, bym nie mógł podjąć choćby nikłej próby ucieczki, nie mógł wycofać się niezdarnie i przerwać czaru, w jakim trzymał mnie ów nienazwany, niemy potwór. Oczy me, oczarowane szklistymi kulami patrzącymi odrażająco z przejścia, nie chciały się zamknąć, lecz na szczęście skrywała je litościwa mgiełka, od momentu przeżycia pierwszego szoku przysłaniająca straszliwą postać. Próbowałem unieść rękę, by zasłonić ten widok, jednak nerwy miałem tak otępiałe, że ramię nie było w stanie w pełni usłuchać woli. Niemniej próba ta wystarczyła, by zachwiać mą równowagą, a żeby uniknąć upadku musiałem zatoczyć się do przodu. Gdy do tego doszło, w jednej chwili stałem się boleśnie świadom bliskości tej padliny, której wstrętny, pusty oddech miałem wrażenie, że słyszę. Niemal oszalały, zdołałem jeszcze wysunąć rękę w obronie przed tą cuchnącą, stojącą już tak blisko zjawą, gdy w jednej, katastrofalnej sekundzie kosmicznego koszmaru i piekielnego przypadku me palce dotknęły gnijącej, wyciągniętej łapy potwora stojącego pod złotym łukiem.

Nie wrzasnąłem: zrobiły to za mnie wszystkie diabelskie gule ujeżdżające nocny wicher, kiedy w tej samej sekundzie rozbiła się o mój umysł jedna krótkotrwała lawina druzgocących duszę wspomnień. W tej jednej sekundzie pojąłem, czym od zawsze byłem; sięgnąłem w pamięci poza przerażający zamek oraz drzewa i rozpoznałem odmienioną budowlę, w której obecnie się znajdowałem; co najstraszniejsze ze wszystkiego, poznałem łypiącą na mnie, nieświętą okropność, gdy wycofywałem zbrukane dotknięciem tego czegoś palce.

Lecz w kosmosie obok goryczy istnieje balsam, a balsamem tym jest narkotyk zapomnienia2. W krańcowej grozie tej sekundy zapomniałem o tym, co mnie przeraziło, a napływ czarnych wspomnień rozpłynął się w chaosie powtarzających się wizji i obrazów. Niczym we śnie umknąłem z tego nawiedzonego i przeklętego pałacu, pędząc zwinnie i bezszelestnie w świetle księżyca. Powróciwszy na marmurowy cmentarz i zszedłszy po schodach, przekonałem się, że kamiennej zapadni nie da się ruszyć; nie było mi żal, od zawsze chowałem bowiem w głębokiej nienawiści pradawny zamek i drzewa. Dziś ujeżdżam z drwiącymi i zaprzyjaźnionymi gulami nocny wicher, a za dnia igram pośród katakumb Nephrena-Ka w zapieczętowanej i nieznanej dolinie Hadoth nad Nilem. Wiem, że nie jest mi przeznaczona światłość, chyba że blask księżyca nad skalnymi grobowcami Neb,3 ani też radość inna niż ta panująca na nienazwanych ucztach Nitokris pod Wielką Piramidą;4, ale w mej nowopoznanej dzikości i swobodzie niemalże z otwartymi ramionami witam gorycz wyobcowania.

Bowiem choć ukoił mnie narkotyk zapomnienia, wiem, że jestem obcym; wyobcowanym w tym stuleciu, a także pośród tych, którzy wciąż są ludźmi. Wiedziałem to od chwili, gdy wyciągnąłem palce w stronę obrzydliwości stojącej w pozłacanym, szerokim przejściu; wyciągnąłem palce i dotknąłem zimnej i nieustępliwej powierzchni polerowanego szkła.

Przełożył: Mateusz Kopacz

—–

1) Przeł. Zofia Kierszys, w: John Keats, Poezje wybrane, Państwowy Instytut Wydawniczy, Warszawa 1962, s. 49

2) Oryg. nepenthe. Słowo to, określające pewne magiczne zioło, wywodzi się z Odysei Homera (p. pieśń IV, w. 219-221) — tam właśnie nazwane zostaje „narkotykiem zapomnienia” — i oznacza dosłownie „od-smutek” (przyp. tłum.).

3) Nephren-Ka, Hadoth i Neb to elementy fikcyjne (przyp. tłum.).

4) Nitokris to z kolei prawdziwa postać. Była królową Egiptu ok. XXI w. p.n.e. Słynie z historii zatopienia swoich wrogów podczas uczty w świątyni pod Nilem (przyp. tłum.).
Go to the top of the page
 
+Quote Post
maolo
post 05.07.2016 - 07:27
Post #72


Znajomy Rodziny
****
Grupa: Podróżnicy




Właśnie skończyłem czytać książkę Światłopodobny którą napisał Piotr Pytel. Książka nie dotyczy tylko obe ale świadomości we wszechświecie. wklejam opis książki z jego fb czego książka dotyczy. Moim zdaniem warczo preczytać
///W książce tej autor na podstawie własnych doświadczeń przebywania świadomością poza ciałem fizycznym (OOBE), opisuje rolę świadomości w funkcjonowaniu wszechświata, poruszając również temat całej jego kosmologii, oraz zmian zachodzących na Ziemi, prowadzących do przejścia jej w wyższy wymiar.
Reptilianie, Szaraki, inne istoty pozaziemskie… – Autor opisuje osobiste spotkania z przedstawicielami obcych ras oraz z energetycznymi istotami anielskimi i demonicznymi.
Książka niesie informacje pomagające budzić świadomość na różnych poziomach egzystencji oraz sposoby, jak rozwijać swoją percepcję zwaną pozazmysłową – opartą na funkcjonowaniu energii pola serca. Zawiera również wiedzę dotyczącą bezpiecznych eksploracji światów astralnych i mentalnych oraz sposoby budzenia światła w ciałach subtelnych i zakotwiczania go w swojej przestrzeni. Ponadto w książce znajdują się metody, które pozwalają nawiązać kontakt na zasadach hiperkomunikacji z własnym wyższym ja, swoim źródłem oraz źródłem matrycy wszechwiedzy.
Autor wskazuję także, czym jest boska kreacja i jak korzystać z potężnej mocy swojej świadomości… Zachęca do uruchomienia w sobie własnej, uśpionej mocy, mogącej posłużyć każdemu do realizacji jego celów materialnych oraz osobistych aspektów duchowych.
Jednocześnie autor przekazuje kompletną metodę uzdrawiania opartą o technikę „Otwartych drzwi i okien z wykorzystaniem depolaryzacji punktu”.
Książkę można traktować jako podręcznik lub przewodnik po światach astralnych, mentalnych oraz hiperprzestrzenni. Każdy zainteresowany różnie pojmowaną duchowością, ezoteryką, samoświadomością, samorozwojem i samostanowieniem; ponadto mechaniką kwantową w kontekście anatomii wszechświata, obcymi cywilizacjami, czy też zjawiskiem „out of body experience” i technikami przenoszenia świadomości w różne dymensyjnie wymiary, powinien po nią sięgnąć.////










+
Go to the top of the page
 
+Quote Post
masa
post 06.07.2016 - 07:47
Post #73


Dusza Towarzystwa
*******
Grupa: Podróżnicy


Notatnik


CYTAT(maolo @ 05.07.2016 - 08:27) *
Właśnie skończyłem czytać książkę Światłopodobny którą napisał Piotr Pytel. Książka nie dotyczy tylko obe ale świadomości we wszechświecie. wklejam opis książki z jego fb czego książka dotyczy. Moim zdaniem warczo preczytać
///W książce tej autor na podstawie własnych doświadczeń przebywania świadomością poza ciałem fizycznym (OOBE), opisuje rolę świadomości w funkcjonowaniu wszechświata, poruszając również temat całej jego kosmologii, oraz zmian zachodzących na Ziemi, prowadzących do przejścia jej w wyższy wymiar.
Reptilianie, Szaraki, inne istoty pozaziemskie… – Autor opisuje osobiste spotkania z przedstawicielami obcych ras oraz z energetycznymi istotami anielskimi i demonicznymi.
Książka niesie informacje pomagające budzić świadomość na różnych poziomach egzystencji oraz sposoby, jak rozwijać swoją percepcję zwaną pozazmysłową – opartą na funkcjonowaniu energii pola serca. Zawiera również wiedzę dotyczącą bezpiecznych eksploracji światów astralnych i mentalnych oraz sposoby budzenia światła w ciałach subtelnych i zakotwiczania go w swojej przestrzeni. Ponadto w książce znajdują się metody, które pozwalają nawiązać kontakt na zasadach hiperkomunikacji z własnym wyższym ja, swoim źródłem oraz źródłem matrycy wszechwiedzy.
Autor wskazuję także, czym jest boska kreacja i jak korzystać z potężnej mocy swojej świadomości… Zachęca do uruchomienia w sobie własnej, uśpionej mocy, mogącej posłużyć każdemu do realizacji jego celów materialnych oraz osobistych aspektów duchowych.
Jednocześnie autor przekazuje kompletną metodę uzdrawiania opartą o technikę „Otwartych drzwi i okien z wykorzystaniem depolaryzacji punktu”.
Książkę można traktować jako podręcznik lub przewodnik po światach astralnych, mentalnych oraz hiperprzestrzenni. Każdy zainteresowany różnie pojmowaną duchowością, ezoteryką, samoświadomością, samorozwojem i samostanowieniem; ponadto mechaniką kwantową w kontekście anatomii wszechświata, obcymi cywilizacjami, czy też zjawiskiem „out of body experience” i technikami przenoszenia świadomości w różne dymensyjnie wymiary, powinien po nią sięgnąć.////










+


Mógłbyś w skrócie poddać spis treści?
Go to the top of the page
 
+Quote Post
maolo
post 06.07.2016 - 12:57
Post #74


Znajomy Rodziny
****
Grupa: Podróżnicy




[attachment=433:1.jpg]
CYTAT(masa @ 06.07.2016 - 08:47) *
Mógłbyś w skrócie poddać spis treści?


masa, jest jeszcze dalsza część spisu ale mi się nie udało wkleić, może uda się wysłąć na prv
Załączony plik
Dodany plik  1.jpg ( 174.34k ) Liczba pobrań: 34
 
Go to the top of the page
 
+Quote Post
masa
post 06.07.2016 - 15:40
Post #75


Dusza Towarzystwa
*******
Grupa: Podróżnicy


Notatnik


Bardzo spodobał mi się taki tytuł książki o oobe, po przeczytaniu pierwszej strony spisu treści zaciekawiło mnie już to że autor wyjaśni dlaczego właśnie taki wybrał. Widzę że znajdę coś dla siebie, druga strona niech zostanie niespodzianką. Dzięki i powodzenia.
Go to the top of the page
 
+Quote Post
Lisk
post 08.07.2016 - 19:31
Post #76


Dusza Towarzystwa
*******
Grupa: Podróżnicy


Notatnik


Aldous Huxley - Drzwi percepcji + Niebo i piekło

(IMG:http://s.lubimyczytac.pl/upload/books/141000/141034/352x500.jpg)


CYTAT
Meskalina – substancja o właściwościach halucynogennych, występująca w naturze w niektórych gatunkach kaktusów, np. w pejotlu, znana była Indianom od stuleci. W laboratorium wytworzono ją pod koniec XIX wieku, ale jej działanie długo jeszcze pozostawało dla naukowców zagadką. Aldous Huxley (1894–1963) – brytyjski powieściopisarz, poeta i eseista – postanowił osobiście poznać skutki jej zażycia i wyruszyć w najdalszą podróż wgłąb własnego umysłu, do świata wizji i znaczeń ukrytych przed naszym codziennym wzrokiem.

"Zastanawiając się nad swoim doświadczeniem, muszę się zgodzić z wybitnym filozofem z Cambridge, dr C. D. Broadem, że uczynilibyśmy dobrze rozważając poważniej niż dotąd wysuniętą przez Bergsona teorię pamięci i spostrzegania zmysłowego. Sugerował on, że funkcją mózgu, układu nerwowego i organów zmysłowych jest przede wszystkim eliminacja, a nie tworzenie. Każdy człowiek jest w każdym momencie zdolny pamiętać wszystko, co mu się przydarzyło i spostrzegać wszystko, co się dzieje gdziekolwiek we wszechświecie. Funkcją mózgu oraz układu nerwowego jest chronienie nas przed przytłaczającym, mogącym przyprawić o dezorientację wpływem tej masy w głównej mierze bezużytecznej i nieistotnej wiedzy poprzez wyłączenie większości z tego, co w przeciwnym razie nieustanie spostrzegalibyśmy i zapamiętywali oraz pozostawienie tylko bardzo małego i szczególnego wycinka, który miałby praktyczne znaczenie. Zgodnie z tą teorią, każdy z nas jest potencjalnie Wolnym Umysłem. Ale w tym stopniu, w jakim jesteśmy zwierzętami, naszym celem jest przetrwanie za każdą cenę. Aby umożliwić przetrwanie biologiczne, Wolny Umysł musi ulec transformacji za pośrednictwem redukującego zaworu mózgu i układu nerwowego. Skutkiem tej redukcji jest ledwie sączący się bezwartościowy strumyczek takiej świadomości, która pozwala zachować życie na powierzchni danej nam planety."


Aldous Huxley - Filozofia wieczysta

(IMG:http://s.lubimyczytac.pl/upload/books/166000/166421/352x500.jpg)


CYTAT
Inspirujący zbiór duchowych pism, które odkrywają "Boską rzeczywistość" wspólną dla wszystkich religii – zebrane przez Aldousa Huxleya.

Z niespotykaną inteligencją i zadziwiającym intelektem – czerpiąc z różnorodności wyznań, wliczając w to buddyzm zen, hinduizm, taoizm, chrześcijański mistycyzm oraz islam – Huxley rozpatruje duchowe przekonania różnych tradycji religijnych i wyjaśnia, w jaki sposób jednoczą się one we wspólnej ludzkiej tęsknocie, aby doświadczyć tego co Boskie. Filozofia wieczysta zawiera starannie wybrane teksty Mistrza Eckharta, Rumiego, Lao-Tse jak również fragmenty świętych ksiąg Dalekiego Wschodu, m.in. Bhagawadgita, Tybetańska księga umarłych, Diamentowa sutra oraz Upaniszady.
Go to the top of the page
 
+Quote Post
Zielarz Gajowy
post 08.07.2016 - 22:18
Post #77


Dupa Towarzystwa
*******
Grupa: Podróżnicy




Skutkiem tej redukcji jest ledwie sączący się bezwartościowy strumyczek takiej świadomości, która pozwala zachować życie na powierzchni danej nam planety."

Czy bezwartościowy? To określenie mnie razi bo dzięki temu, że teraz jesteśmy możemy powrócić do źródła przecież już nie wnikając w to, że tym źródłem jesteśmy.
Go to the top of the page
 
+Quote Post
Lisk
post 08.07.2016 - 22:56
Post #78


Dusza Towarzystwa
*******
Grupa: Podróżnicy


Notatnik


No to niech cię razi, ale w tym określeniu chodzi o to że u większości ludzi świadomość jest zawężona. Don Juan nazywał to "wąskim strzępem świadomości"
Go to the top of the page
 
+Quote Post
Zielarz Gajowy
post 08.07.2016 - 23:05
Post #79


Dupa Towarzystwa
*******
Grupa: Podróżnicy




No i co z tego wynika? Ludzie to idioci? Taka wola Boga...ciesz się jeśli jesteś oświecony i pragnij aby wszystkich innych oświeciło.
Go to the top of the page
 
+Quote Post
Lisk
post 08.07.2016 - 23:10
Post #80


Dusza Towarzystwa
*******
Grupa: Podróżnicy


Notatnik


Bóg jest ponad wolną wolą, to ludzie mają wolną wolę - Możesz być kim chcesz, jak chcesz to bądź idiotą albo kimś innym. Idioci też są do czegoś potrzebni :P
Go to the top of the page
 
+Quote Post
Zielarz Gajowy
post 08.07.2016 - 23:12
Post #81


Dupa Towarzystwa
*******
Grupa: Podróżnicy




Wolę być idiotą karmiącym się spełnieniem niż mędrcem żyjącym iluzją wolnej woli:)
Go to the top of the page
 
+Quote Post
Lisk
post 08.07.2016 - 23:18
Post #82


Dusza Towarzystwa
*******
Grupa: Podróżnicy


Notatnik


Ja nie mówię że to ty jesteś idiotą, możesz być kim chcesz bo masz wolę, mówię że Bóg jest ponad wolna wolą. Chyba że wg cb Bóg ma wybór i jest tak głupi jak ludzie? - wybór to dualizm. Powtarzam on jest ponad wolą wolą, on ma coś więcej, coś co nawet nie jesteśmy w stanie sobie wyobrazić - on daje wolę :)

"Nie potrafię wyobrazić sobie Boga, który nagradza i karze istoty przez siebie samego stworzone, lub Boga obdarzonego wolną wolą na podobieństwo nas samych, którego zamysły przykrojone są na naszą miarę - krótko mówiąc, Boga, który nie jest niczym innym, jak odbiciem ludzkich słabości"
Go to the top of the page
 
+Quote Post
Zielarz Gajowy
post 08.07.2016 - 23:27
Post #83


Dupa Towarzystwa
*******
Grupa: Podróżnicy




on daje wolę :)


Zastanów się..gdyby coś dawał to byłby dualny. On Ci nic nie daje oprócz iluzji a tą iluzją jest odbicie w nim. On jest niezmienny. Nie podlega zmianom a tym samym nic Ci nie może dać.
Go to the top of the page
 
+Quote Post
Lisk
post 08.07.2016 - 23:29
Post #84


Dusza Towarzystwa
*******
Grupa: Podróżnicy


Notatnik


Nie podlega zmianom i tym samym nie może mi jej odebrać :P Jesteśmy częścią Boga jesteśmy jego podzielną świadomością.
Go to the top of the page
 
+Quote Post

5 Stron V  « < 2 3 4 5 >
Reply to this topicStart new topic

 

Wersja Lo-Fi OOBE Porady Roberta Monroe Porady Brucea Moena Porady Darka Sugiera Kontakt Park