Więc Okrążajmy Kaktus Nasz... Opcje

[Kronopio]

OK
To teraz
załapcie się na to...
Ja już się dawno załapałem
Na "Matrix'a" jak większość - z sakramentalnym "Welkome to the real world"
na "Vanilla Sky"
o "Alicji w krainie czarów" nie wspominając oraz o tym co zobaczyła po drugiej stronie lustra
Macie tego więcej? To dawać!
Tylko nie wrzucać mi proszę Pokemonów!

Rebeliantów było wielu... Ja dziś poszerzam Darkową listę o:

Bracia Wachowscy
Cameron Crowe
Lewis Caroll
Eliot Thomas Stearns
Carlos Castaneda
Coma
Nightwish
Hypatia
Spartakus
Adam Mickiewicz
Paulo Coelho
Alex Grey
Juan Mann
David Fincher
Chuck Palahniuk
Ewa Bem
Zbigniew Herbert
Andrzej Bursa
Michael Ende

mój ulubiony wiersz...
Wczujcie się w ten nasz kaktus który okrążany o 4 nad ranem
albowiem Tu jest królestwo...

Poszerzajmy tą listę o nowe szalone typy!....

Wydrążeni ludzie


Pan Kurtz - on umrzeć
"A penny for the Old Guy"
I

My, wydrążeni ludzie
My, chochołowi ludzie
Razem się kołyszemy
Głowy napełnia nam słoma
Nie znaczy nic nasza mowa
Kiedy do siebie szepczemy
Głos nasz jak suchej trawy
Przez którą wiatr dmie
Jak chrobot szczurzej łapy
Na rozbitym szkle
W suchej naszej piwnicy

Kształty bez formy, cienie bez barwy
Siła odjęta, gesty bez ruchu.

A którzy przekroczyli tamten próg
I oczy mając weszli w drugie królestwo śmierci
Nie wspomną naszych biednych i gwałtownych dusz
Wspomną, jeżeli wspomną,
Wydrążonych ludzi
Chochołowych ludzi.

II

Oczu napotkać nie śmiem w moich snach
W sennym królestwie śmierci
Nigdy się nie ukarzą:
Tam na złamanej kolumnie
Oczami będzie blask słońca
Tam tylko chwieją się drzewa
I głosy, kiedy wiatr śpiewa,
Są dalsze i uroczyste
Niż gwiazda blednąca.

I obcym nie był bliżej
W sennym królestwie śmierci
Niechaj jak inni noszę
Takie umyślne przebranie
Patyki stracha na polu
Szczurzą sierść, pióra wronie
Niechaj jak wiatr wieję się skłonię
Nie bliżej -

Niech ostatecznie ominie spotkanie
W królestwie ni światła ni cienia

III

Tutaj kraina nieżywa
Kraina kaktusowa
Tu hodują kamienie
Obrazy, ich łaski wzywa
Dłoń umarłego błagalnie wzniesiona
Pod migotem gwiazdy blednącej.

Czy tak samo jest tam
W drugim królestwie śmierci
Czy budzimy się zupełnie sami
W godzinę kiedy wszystko w nas
Jest czułością i czystymi łzami
Usta chcą pocałunku
A modłą się do złamanego kamienia.

IV

Nie tu są oczy
Nie ma tu oczu
W tej dolinie umierających gwiazd
W tej wydrążonej dolinie
Złamanej szczęce naszych utraconych królestw

W tym ostatnim miejscu spotkania
Na oślep szukamy
Nieufni i niemi
Na żwirach zgromadzeni pod opuchłą rzeką

Na zawsze niewidomi
Bo nie ukażą się oczy
Gwiazda nieustająca
Wielolistna róża
Królestwa śmierci bez świateł ni cienia
Nadzieja tylko
Pustych ludzi

V

Więc okrążajmy kaktus nasz
Kaktus nasz kaktus nasz
Więc okrążajmy kaktus nasz
O piątej godzinie rano

Pomiędzy ideę
I rzeczywistość
Pomiędzy zamiar
I dokonanie
Pada Cień

Albowiem Tuum est Regnum

Pomiędzy koncepcję
I kreację
Pomiędzy wzruszenie
I odczucie
Pada Cień

A życie jest bardzo długie

Pomiędzy pożądanie
I miłosny spazm
Pomiędzy potencjalność
I egzystencję
Pomiędzy esencję
I owoc jej
Pada Cień

Albowiem Tuum est Regnum

Albowiem Tuum est
Życie jest
Albowiem Tuum est
I tak się właśnie kończy świat
I tak się właśnie kończy świat
I tak się właśnie kończy świat
Nie hukiem ale skomleniem.

[Kronopio]

Aha..
I jeszcze mała prośba...

Ignoranci
oraz osoby nie mające nic do powiedzenia
proszeni są o nie zabieranie głosu w tym
ani żadnym innym temacie.

[paciorek]

Według mnie w spisie tym nie powinno zabraknąć zespołu o nazwie COMA.
Ich teksty mają prawie, że dosłowne odniesienie do OBE.

Przykłady:
- Daleka Droga Do Domu Posłuchaj

- Spadam Posłuchaj

- Tonacja Posłuchaj


Tekst do piosenki "Spadam" jest najbardziej dosłowny:

SPADAM
PO WOLI SPADAM
W KORYTARZE ŚWIATEŁ
W POMRUKI ZNACZEŃ
SPADAM
JAKBY NIE BYŁO
CAŁEGO ŚWIATA
JAK BY NIE BYŁO NAWET MNIE

SPADAM
POMIĘDZY ZDANIA
W NIEDORZECZNOŚCI
BEZ WAHANIA
SPADAM
CHRONI MNIE WIARA
NIECH BĘDZIE CHWAŁA BOGU
A W MOJEJ DUSZY SPOKÓJ

SPADAM
CO SIĘ WYPRAWIA ?
CAŁY W SPADANIU
CAŁY ZE ŚWIATŁA
SPADAM
JAKA ZABAWA
JAKI TU SPOKÓJ
RÓWNOWAGA

SPADAM
NIE CZUJĘ CIAŁA
I TYLKO BŁAGAM
O ŁASKĘ TRWANIA JESZCZE
SPADAM ZOSTANIESZ SAMA

A MOŻE TO MÓJ CHORY SEN ?
A MOŻE ŚMIERĆ ?
A MOŻE NIE MA
NIE, NIE MA, NIE
MOŻE NIE MA MNIE ?
NIE, NIE, NIE...
SEN ?
SMIERĆ
A MOŻE NIE MA...

Ciekawe teksty. Słuchajcie świadomie, a zauważycie...

[starr]

"Spadam" -swietny, melancholijny kawalek.Zapominam o wszystkim gdy go slucham.
Do listy dolaczam enigmatycznego Carlosa Castanede (czytal ktos jego ksiazki?)

[Artur_flyer]

To jest Hicior, czy Adam Mickiewicz miał obe?

Adam Mickiewicz


WIDZENIE



Dźwięk mię uderzył - nagle moje ciało,

Jak ów kwiat polny, otoczony puchem,

Prysło, zerwane anioła podmuchem,

I ziarno duszy nagie pozostało.

I zdało mi się, żem się nagle zbudził

Ze snu strasznego, co mię długo trudził.

I jak zbudzony ociera pot z czoła,

Tak ocierałem moje przeszłe czyny,

Które wisiały przy mnie, jak łupiny

Wokoło świeżo rozkwitłego zioła.

Ziemię i cały świat, co mię otaczał,

Gdzie dawniej dla mnie tyle było ciemnic,

Tyle zagadek i tyle tajemnic,

I nad którymi jam dawniej rozpaczał, -

Teraz widziałem jako w wodzie na dnie,

Gdy na nią ciemną promień słońca padnie.

Teraz widziałem całe wielkie morze,

Płynące z środka, jak ze źródła, z Boga,

A w nim rozlana była światłość błoga.

I mogłem latać po całym przestworze,

Biegać, jak promień, przy boskim promieniu

Mądrości bożej; i w dziwnym widzeniu

I światłem byłem, i źrenicą razem.

I w pierwszym, jednym, rozlałem się błysku

Nad przyrodzenia całego obrazem;

W każdy punkt moje rzuciłem promienie,

A w środku siebie, jakoby w ognisku,

Czułem od razu całe przyrodzenie.

Stałem się osią w nieskończonym kole,

Sam nieruchomy, czułem jego ruchy;

Byłem w pierwotnym żywiołów żywiole,

W miejscu, skąd wszystkie rozchodzą się duchy,

Świat ruszające, same nieruchome:

Jako promienie, co ze środka słońca

Leją potoki blasku i gorąca,

A słońce w środku stoi niewidome.

I byłem razem na okręgu koła,

Które się wiecznie rozszerza bez końca

I nigdy bóstwa ogarnąć nie zdoła.

I dusza moja, krąg napełniająca,

Czułem, że wiecznie będzie się rozżarzać,

I wiecznie będzie ognia jej przybywać;

Będzie się wiecznie rozwijać, rozpływać,

Rosnąć, rozjaśniać, rozlewać się - stwarzać,

I coraz mocniej kochać swe stworzenie,

I tym powiększać coraz swe zbawienie.

Przeszedłem ludzkie ciała, jak przebiega

Promień przez wodę, ale nie przylega

Do żadnej kropli: wszystkie na wskroś zmaca,

I wiecznie czysty przybywa i wraca,

I uczy wodę, skąd się światło leje.

I słońcu mówi, co się w wodzie dzieje.

Stały otworem ludzkich serc podwoje,

Patrzyłem w czaszki, jak alchymik w słoje.

Widziałem. jakie człek żądze zapalał,

Jakiej i kiedy myśli sobie nalał,

Jakie lekarstwa. jakie trucizn wary

Gotował skrycie. A dokoła stali

Duchowie czarni, aniołowie biali,

Skrzydłami studząc albo niecąc żary,

Nieprzyjaciele i obrońcy duszni,

Śmiejąc się, płacząc - a zawsze posłuszni

Temu, którego trzymali w objęciu,

Jak jest posłuszna piastunka dziecięciu

Które jej ojciec, pan wielki, poruczy,

Choć ta na dobre, a ta na złe uczy.

[Kronopio]

he he tego bym się nie spodziewał.. no ale w końcu był wieszczem. Musiał mieć kontakt z nadprzyrodzoną mocą. Całkiem niezłe.

Czekam na następnych(:

[Ketrab]

Trzeba wspomnieć także o wersetach biblijnych , niektóre niestety nieświadomie odnoszą się do OBE ,ale wszystko zależy od punktu patrzenia jak to mawiają

A po tej i po tamtej stronie ulicy były drzewa życia,
wydające dwanaście zbiorów owoców,
Rodząc swe owoce każdego miesiąca
A liście drzew służyły do leczenia narodów
(...)
I już nie będzie tam żadnego przekleństwa
I będzie w mieście tron Boga(...)
I będą widzieć jego oblicze
A na ich czołach będzie jego imię
Ponadto nocy już nie będzie
I nie potrzebują światła lampy
Ani nie mają światła słonecznego
(...)
Oto przychodzę szybko a zapłata którą daje
Jest ze mną ,aby każdemu oddać według
tego, jakie jest jego dzieło
(...)
I otrze z ich oczu wszelką łze
i śmierci już nie będzie
Ani żałości ani krzyku
Ani bólu już nie będzie
To co poprzednie przeminęło


Myślę że każdy jakoś sobie to zinterpretuję na własny,odpowiadający mu sposób
pozdrawiam
p.s
Ci którzy już wyszli ,chyba wiedzą co mam na myśli (:

[Sebastian - RAKI...]

To jest Hicior, czy Adam Mickiewicz miał obe?

Adam Mickiewicz


WIDZENIE
(...)

Czekajcie, bo nie mogę podnieść szczęki z podłogi... kurde no aż mnie wzdrygnęło :) ależ ja to jestem romantyk :)

[paciorek]

W sumie jak się nad tym dłużej zastanowić to nie ma się czemu dziwić. Adam Mickiewicz tworzył w epoce Romantyzmu, a wtedy to było modne.
Myślę, że w epoce romatyzmu więcej osób wychodziło z ciała niż może się nam wydawać.

Pozdrawiam

[starr]

Sokół - A Veces

Czasami chciałbym odejść gdzieś, byle gdzie, byle w cień
Nie martw się , wrócę i obudzę Cię
Bo wiem, ze uciec chcesz też
Ale to na dłużej nie zmienia nic wcale
Mam ochote wyjść i iść... jak najdalej
Nie patrząc w tył, zostawić problemy i żale
Iśc, ciągle iść w stronę słońca
I początek zrobic z końca
W nowym miejscu tylko chwilę jest najlepiej
Lokalne problemy w końcu dopadają Ciebie
Nie wiem ile można wciąż odchodzic by powracać
Do tych o których pamięć boli
Tylko oni powstrzymuja mnie przed wyjsciem
By iść i pier***ć problemy wszystkie
Czasami chciałbym wyrwać się, odejść gdzieś
Nie ma mnie !

[zx12]

Rebeliantów było wielu... Ja dziś poszerzam Darkową listę o:...

To i ja poszerzę tę listę o dwójkę rebeliantów. Niosących wolność i światło.

Pierwszy z dwójki jak głosi tradycja poświęcił wszystko dla wolności. Dla wolności swojej i innych. Nawet i to, co naprawdę dla nas ludzi zamotanych w fizyczną czasoprzestrzeń jest najważniejsze. Swoje życie.
Umarł za wolność. Jak głoszą przesłania - przybity do krzyża.

Nie dumny Polaku. To nie ta legenda. Rebeliant miał na imię miał Spartakus.
Tu możesz o nim przeczytać:

http://pl.wikipedia.org/wiki/Spartakus

Drugą była Hypatia. Wspaniała, mądra i piękna kobieta. Poświęciła wszystko dla zgłębienia tajemnic natury. Nic nie mogło jej przed tym powstrzymać. Nawet groźba śmierci. Światło jakie wówczas niosła, było dla niej ważniejsze.

http://pl.wikipedia.org/wiki/Hypatia_z_Aleksandrii

http://www.sciaga.pl/tekst/5991-6-kim_byla_hypatia

Kronopio tytuł postu jest genialny. Tak właśnie wygląda nasze życie.

[Kronopio]

OK dziś dodaje do listy kolejnego jegomościa:
Paulo Coelho
i choć nie przepadam za jego twórczościa to musze mu oddać to co jego. Rozsławia podróże astralne w swojej powieści pt. Weronika postanawia umrzeć skądinąd chyba jego najlepszej książce.
Na potwierdzenie któtki fragment:

Zaczęła więc szukać tekstów o duszy, przejrzała kilka książek okultystycznych, aż pewnego dnia dotarta do obfitej literatury, opisującej dokładnie to, co jej się przydarzało. Nazywano to "podróżą astralną", której jak się okazało, wielu ludzi doświadczyło. Niektórzy z nich zdecydowali się opisać to, co przeżyli, innym udało się nawet rozwinąć techniki pozwalające na sprowokowanie tego osobliwego stanu. Teraz i Zedka znała wszystkie te techniki i posługiwała się nimi co noc, by dostać się tam gdzie chciała.
Opisy tych doświadczeń i wizji były różnorakie, ale we wszystkich powtarzał się dziwny i denerwujący, poprzedzający oddzielenie ducha od ciała szum. Po nim następował szok i raptowna utrata przytomności, i zaraz po tym spokój i radość z unoszenia się w powietrzu na srebrzystej pępowinie, która mogła rozciągać się w nieskończoność, choć jak głosiły legendy, o których czytała, możliwe było jej przerwanie, a to groziło śmiercią.
Jednak jej doświadczenia wykazywały, że mogła oddalać się tak daleko jak chciała, pępowina wciąż była cała.
Ogólnie rzecz biorąc, książki te byty bardzo przydatne, by lepiej korzystać z podróży astralnych. Dowiedziała się na przykład, że ilekroć zechce przenieść się z jednego miejsca w drugie, musi tylko zapragnąć znaleźć się w przestrzeni, wyobrażając sobie jednocześnie punkt docelowy. W przeciwieństwie do trasy samolotu, który pokonuje określoną odległość między punktem startu i lądowania, by dotrzeć do mety, podróż astralna wiedzie przez tajemne tunele. Wystarczyło wyobrazić sobie miejsce, przebyć tunel z zawrotną szybkością i już pojawiał się upragniony cel.
Również dzięki tym książkom Zedka przestała obawiać się istot spotykanych w przestrzeni. Wprawdzie dziś na oddziale nie było nikogo, ale gdy po raz pierwszy opuściła swoje ciało, napotkała wiele postaci, które przyglądały się jej, wyraźnie rozbawione jej zdumioną miną. W pierwszym odruchu pomyślała, że są to zmarli, zjawy zamieszkujące to miejsce. Później zdała sobie sprawę, że choć błąkały się tutaj niektóre duchy zmarłych, to byli wśród nich ludzie równie żywi jak ona, którzy także opanowali technikę podróży astralnych, albo tacy, którzy spali głęboko, nie wiedząc nawet o tym, że ich dusza wędrowała swobodnie po świecie.

[amaś]

Paulo Coelho "Weronika postanawia umrzeć"
O tak. Dawno temu czytałam tą jakże pouczającą książkę.


W książce kobieta która doświadczała "podróży astralnych" niestety przebywała w zakładzie psychiatrycznym. O ile dobrze pamiętam właśnie z powodu ogłaszania swoich doświadczeń.
O.o

[paciorek]

Paulo Coelho "Weronika postanawia umrzeć"
O tak. Dawno temu czytałam tą jakże pouczającą książkę.
W książce kobieta która doświadczała "podróży astralnych" niestety przebywała w zakładzie psychiatrycznym. O ile dobrze pamiętam właśnie z powodu ogłaszania swoich doświadczeń.
O.o

Czyli co panowie i panie? Za niedługo spotkamy się w tym samym szpitalu psychiatrycznym? :)

[Angello]

2 albo 3 odcinek 3 serii serialu The 4400
Była kobieta, która miała moc wychodzenia z ciała. W serialu uznano projekcję astralną za moc nadprzyrodzoną my jednak znamy prawdę ;)

[pieczywo]

Zobaczcie serial anime Arjuna – córka Ziemi tam jest sporo nawiazan to projekcji astralnej.

[Danrizz]

Świetny artykul/temat ^^
Ja dodalbym jeszcze zespol Nightwish
Maja naprawde duzo tekstow odnoszacych sie do oobe i swiadomych snow...a przy okazji ich muzyka jest genialna ;)

Dark Chest Of Wonders

''Raz miałam sen
A oto on:

(Kiedyś był sobie sen dziecka)
Pewnej nocy zegar wybił północ
Okno otworzyło się na ościerz
(Kiedyś było serce dziecka)
Anioł nauczył mnie latać
I odszedł

(Kiedys znałam wszystkie opowieści)
Nadeszła pora, by cofnąć się w czasie
By podążyć za bladym blaskiem księżyca
(Kiedyś życzyłam sobie tej nocy)
Wiara przyprowadziła mnie tutaj
Nadeszła pora by odciąć linę
I odlecieć:

Odleciec do snu
Daleko przez morze
Pozostawić cały ciężar
Raz jeszcze otworzyć
Ciemna skrzynię cudów
Widzianych przez oczy
jedynego z czystym sercem
Kiedyś, dawno temu

Jedyny, w wielkiem świecie
Jest tym co świat mi ukradł
Tej nocy go odzyskam''

[anula]

Luźne skojarzenie ale wczoraj jak zobaczylam tą reklamę - nie mialam watpliwosci ze inspiracja bylo oobe...
oobe rebelia juz przybiera globalne rozmiary ;)))) naprawde niezłe to....

http://www.youtube.com/watch?v=BhJDTL_yrIc

[obe_jerry]

Luźne skojarzenie ale wczoraj jak zobaczylam tą reklamę - nie mialam watpliwosci ze inspiracja bylo oobe...
oobe rebelia juz przybiera globalne rozmiary ;)))) naprawde niezłe to....

http://www.youtube.com/watch?v=BhJDTL_yrIc

no bez przesady:D nie wiem czy to coś z oobe miało wspólnego:D Nie można widzieć we wszystkim oobe a na pewno ta reklama miała inną inspiracje.
Pozdrawiam....

[Kronopio]

No niestety muszę się zgodzić. Nie popadajmy w obe fanatyzm(: Umieszczajmy tu raczej sensowne typy albo przynajmniej napiszmy jakieś uzasadnienie dla danego typu. OK Burn zostaje uznany za oficjalny napój obemaniaków:P
Lepiej by brzmiało: "Burn - oficjalny sponsor OBE Rebelii"
aha, no i to miała byc lista obe rebelantów więc proszę o nazwiska żeby kiedyś powstała z tego lista.

[anula]

ok. czuję sie przywolana do porządku... :)
btw. obefanatykiem przestane byc jak zaczne regularnie wychodzić... ;)