Cierpienie, i jego sens, lub brak jego sensu... Opcje

[bielik110]

Tyhu i to jest to:) teraz pomyśl jakby wszyscy to zrozumieli:)ale by było:)akceptacja jest lekiem a miłość lekarzem na wszystko:)pozdrawiam was serdecznie:)

[Zielarz Gajowy]

Odrzuciłeś siebie bielik z okresu kiedy cierpiałeś. Osądzasz siebie z tego okresu, że się cofnąłeś itd. Ja Ci powiem tak, że gdyby nie ten etap w twoim życiu, który pewnie każdy przechodzi (zbłądzenie, poszukiwanie) to nie byłbyś tym kim teraz jesteś. Osądzasz część swojego życia, osądzasz dar który otrzymałeś a osądzasz tylko dlatego bo wydaje Ci się, że teraz jesteś taki mądry, oświecony. Każdy etap Twojego życia był i jest cudem i nie odrzucaj swego doświadczenia no chyba, że tak chcesz tylko co wtedy będzie z Twoją akceptacją skoro odrzucasz część siebie.

[bielik110]

Zielu:) ja niczego nie osądzam:)niczego nie odrzucam,po prostu zrozumiałem:)I o jedno cię proszę(jeśli mogę)nie nazywaj mnie jakimś oświeconym itp...jestem taki sam tak ty i każdy jeden na ziemi:)niczym się nie różnimy:)i myślę że Jezus i Budda też:) pozdrawiam:)

[Zielarz Gajowy]

Nie napisałem, że nim jesteś tylko, że Tobie się wydaje, że nim jesteś w odniesieniu do tego kim byłeś. Gdybyśmy się nie różnili to Ty ten kiedyś i Ty ten teraz bylibyście tacy sami a z tego co piszesz to nie jesteście bo zrozumiałeś i jesteś kimś innym. Zatem skoro ty sam się różnisz od siebie to co dopiero my wszyscy.

[lordini]

A czy widzisz oczami, co jest wewnątrz Ciebie?

Oczami nie widzę co jest wewnątrz mnie. Ale wszystko na zewnątrz, może być oceniane przez umysł naprawdę w różny sposób. To co na zewnątrz nie jest uniwersalną prawdą, którą umysł przyjmuje jako jedyną prawdę. Zewnętrze samo w sobie jest uniwersalną prawdą, ale umysł gdy ocenia tworzy drugą prawdę. Więc zewnętrze i wewnętrze to dwie różne rzeczy.

... no, a żeby móc wybrać, trzeba mieć z czego wybierać... wybierasz jedynie jakiej części siebie doświadczasz, ale jesteś wszystkim - i tym, czym jesteś i tym, czym nie jesteś w danej chwili... i nawet jeśli nam się w danej chwili wydaje inaczej, to wszystko pomiędzy czym możemy wybierać jest zajebiste, ale jest takie gdy jest razem, a nie oddzielnie - a jest zajebiste, bo zawsze jest razem, a nie oddzielnie, tylko my mamy 'czasem' tendencję do spostrzegania rzeczy oddzielnie, skąd bierze się cierpienie...

Np. gdy wybiorę jednocześnie miłość i cierpienie, to to jest zajebiste. Ale gdy wybiorę tylko miłość to to już nie jest zajebiste.

Nie napisałem, że nim jesteś tylko, że Tobie się wydaje, że nim jesteś w odniesieniu do tego kim byłeś. Gdybyśmy się nie różnili to Ty ten kiedyś i Ty ten teraz bylibyście tacy sami a z tego co piszesz to nie jesteście bo zrozumiałeś i jesteś kimś innym. Zatem skoro ty sam się różnisz od siebie to co dopiero my wszyscy.

W miarę upływu czasu rośnie nasz rozwój duchowy ; )

[Pavveł]

Genialnie wyrażone Zielarzu, popieram :)
Bieliku, nie chodzi o żadne obrażanie Ciebie, tylko o uświadomienie Ci, że 'zło', które traktujesz jako zło, wcale nim nie jest... pozdrawiam ;)

[lordini]

zło może być obiektywne lub subiektywne

[Pavveł]

lordini:
zło może być obiektywne lub subiektywne
nie ma czegoś takiego jak obiektywizm, jest tylko subiektywizm, który się bardziej sprawdza, ale to też jest subiektywna ocena... moja subiektywna ocena w moim życiu się zgadza, więc dzielę się nią z innymi :3

lordini:
Oczami nie widzę co jest wewnątrz mnie. Ale wszystko na zewnątrz, może być oceniane przez umysł naprawdę w różny sposób. To co na zewnątrz nie jest uniwersalną prawdą, którą umysł przyjmuje jako jedyną prawdę. Zewnętrze samo w sobie jest uniwersalną prawdą, ale umysł gdy ocenia tworzy drugą prawdę. Więc zewnętrze i wewnętrze to dwie różne rzeczy.
ale wewnętrzne tak samo jak zewnętrzne samo w sobie jest uniwersalną prawdą, a umysł gdy je ocenia tworzy drugą prawdę. Więc zewnętrze i wewnętrze, to nie dwie różne rzeczy ;P

Pavveł:
... no, a żeby móc wybrać, trzeba mieć z czego wybierać... wybierasz jedynie jakiej części siebie doświadczasz, ale jesteś wszystkim - i tym, czym jesteś i tym, czym nie jesteś w danej chwili... i nawet jeśli nam się w danej chwili wydaje inaczej, to wszystko pomiędzy czym możemy wybierać jest zajebiste, ale jest takie gdy jest razem, a nie oddzielnie - a jest zajebiste, bo zawsze jest razem, a nie oddzielnie, tylko my mamy 'czasem' tendencję do spostrzegania rzeczy oddzielnie, skąd bierze się cierpienie...
Np. gdy wybiorę jednocześnie miłość i cierpienie, to to jest zajebiste. Ale gdy wybiorę tylko miłość to to już nie jest zajebiste.
nie to miałem na myśli... mówiąc, że wszystkie opcje wyboru są zajebiste, ale gdy są razem, miałem na myśli, że widać ich zajebistość, gdy spojrzy się na wszystko całościowo, a ludzie z perspektywy pojedynczego i śmiertelnego życia nie patrzą całościowo, stąd ich pretensje, bunty, cierpienie... w związku z tym, gdy wybierzesz cierpienie, samo w sobie nie jest zajebiste, a miłość tak, ale patrząc całościowo widać, że cierpienie jest tylko iluzją stworzoną na bazie miłości, aby tej miłości doświadczać... :3

[Bilu]

^ Także uważam, że nie ma czegoś takiego jak obiektywizm, a to co ludzie nazywają obiektywizmem jest jedynie kolektywem subiektywnych opinii większej liczby osób.

Jednak pozostaje nadal zagadką sens życia. Z założenia życie sensu większego nie ma, ponieważ opiera się na paradoksie ;X Na czym polega ten paradoks? Na tym, że żyjemy tylko po to, żeby umrzeć. Zadam więc pytanie: po co żyć, skoro i tak ostatecznie prowadzić to bedzie do śmierci? Nie ma to jak kwas ;X

[Pavveł]

^ Także uważam, że nie ma czegoś takiego jak obiektywizm, a to co ludzie nazywają obiektywizmem jest jedynie kolektywem subiektywnych opinii większej liczby osób.

Tak.

Jednak pozostaje nadal zagadką sens życia. Z założenia życie sensu większego nie ma, ponieważ opiera się na paradoksie ;X Na czym polega ten paradoks? Na tym, że żyjemy tylko po to, żeby umrzeć. Zadam więc pytanie: po co żyć, skoro i tak ostatecznie prowadzić to bedzie do śmierci? Nie ma to jak kwas ;X

Z punktu widzenia jednego śmiertelnego życia tak to wygląda, jako paradoks, ale z punktu widzenia nieskończonego życia poza ciałem, i życiu tyle śmiertelnych żyć w ciele, ile się chce, to wygląda już 'trochę' inaczej ;P

[bielik110]

Musimy sobie coś wyjaśnić:)dla mnie nie ma zła,złych rzeczy,uczynków,cierpienia:)jedyne zło:)moim zdaniem to pojmowanie tego czynu,zdarzenia jako złe:)jest przyczyna i skutek,punkt widzenia jest zależny od punktu siedzenia:)ja widzę wskazówki,odpowiedzi na moje pytania(myśli):). Chodziło mi o to że ja się nie zmieniłem:)jestem taki sam,różnica polega na tym że,zmieniłem punkt siedzenia:). Większość widzi czyn,które rozumuje jako nie dobre (złe),i ocenia tego kogoś na podstawie czynów jakich dokonał:), starajmy się widzieć człowieka,istotę boską:) zagubioną,szukającej drogi:). Tak samo jest z nami osądzamy się sami na podstawie przeszłości,obwiniamy się za to co wydaje się nam za błędne,i cały czas to się powtarza błędne koło:)Życie jest tak przepiękne,że brak słów aby je opisać:)pozdrawiam was,tak jak tutaj z wami popstrykać w klawiaturę to dla mnie ogromne szczęście:)

[Zielarz Gajowy]

Dla Ciebie Bilu może życie sensu większego nie ma, ale dla mnie ma ogromny sens i na tym polegają różnice między osobowościami. Sens jest prosty: badać cudowność istnienia. Może Bilu powinieneś pójść do piaskownicy, aby pobawić się z dziećmi i przypomnieć sobie jak to fajnie jest być spontanicznym gnojkiem:) Możesz iść do lasu i próbować łapać ptaki skacząc po drzewach, aby wzbudzić w sobie pierwotny dziki instynkt. Najwyżej się zjebiesz, skręcisz kark i po kwasie. Kurwa gdybym ja się tak nudził jak Ty to na pewno bym się nudził - tyle można różnych rzeczy doświadczać, ale i wkrętka z brakiem sensu ma pewnie jakiś ukryty sens:)

Bilu tak gadasz, że nie ma ani dobra ani zła to też powinieneś wiedzieć, że nie ma też śmierci pojmowanej jako koniec i kropka. Śmierć to iluzja i dlatego warto jeśli mamy takie możliwości wykorzystać to życie jak najlepiej, aby później nie borykać się z problemem braku sensu w życiu.

[bielik110]

Czy to,o nie ten paradoks chodzi:)

[Zielarz Gajowy]

Patrz Bilu i się ucz jak ludzie się bawią i badają cudowność istnienia:) Dziewczyny oglądają tylko na własne ryzyko:)

http://vimeo.com/30776899

[Dagon]

Jednak pozostaje nadal zagadką sens życia. Z założenia życie sensu większego nie ma, ponieważ opiera się na paradoksie ;X Na czym polega ten paradoks? Na tym, że żyjemy tylko po to, żeby umrzeć. Zadam więc pytanie: po co żyć, skoro i tak ostatecznie prowadzić to bedzie do śmierci?

OOooo to to nie. Nie zgadzam się. Tyle jest powodów do istnienia ilu ludzi na Ziemi. Według buddyzmu człowiek żyje po to aby wyzwolić od cierpienia siebie i innych ludzi, a najlepiej na sam koniec rozpuścić się w tęczowym świetle niczym Padmasambhava :P
Można żyć po to, aby rozwijać się duchowo. Moim głównym celem jest duża i szczęśliwa rodzina :> (rozwój duchowy też) każdy ma jakiś swój cel.
Po co jeść skoro i tak potem zrobisz kupe? :P Od dawna zadawanie tego typu pytań nie ma sensu.
Jeżeli jest coś po śmierci (a pewnie jest) to z pewnością życie samo w sobie ma ogromny sens.

[TyHu]

Ja to powiem wam tak cel w życiu obieramy sobie sami nikt nas do tego nie zmusza i to samo z sensem dadajemy go sami. Mógłbym rzec wtedy że ogólnie nie ma sensu i celu życia ale bym skłamał bo nie ma obiektywnej rzeczywistości i na tym się kończy moje pierdolenie :)

A to że istnieje jedność jest prawdą dzieki temu dagon może zbudować szcześliwą rodzinę, ja mogę mieć wyjebane na wszystko, Zielarz może się kłócic z Bilem.
A co to byłaby za frajda jakbyśmy byli oddzieleni można byłoby się zabić za jedną głupią rzecz. Sam fakt że gromadzimy się tu by czytać te bzdety , razem wspólnie zastanawiając się nad nimi czy zachwycając się tym po prostu.

[Zielarz Gajowy]

Bardzo dużo zależy od stanu naszego umysłu w momencie śmierci. Jeżeli tak jak Bilu nie będziemy widzieli sensu w życiu to jest pewne, że znowu się urodzi, aby odnaleźć ten sens i tylko pytanie, gdzie go rzuci? Nie jest łatwo poznać swoje poprzednie wcielenie a przecież było. Jeżeli jednak poznasz ten sens istnienia, zaczniesz praktykować wybaczanie, współczucie to po śmierci fizycznej możliwe, że dalej zachowamy świadomość a kolejne ewentualne ucieleśnienie będzie świadomym wyborem a nie losowym. Nie wiem dokładnie jak wygląda proces kolejnego ucieleśnienia. To dla mnie zagadka, ale wiem, że nie lepiej umrzeć pogodzonym z sobą, spełnionym niż umrzeć w poczuciu winy, żalu, złości a często tak się zdarza przecież. Kaczyński prawdopodobnie umrze zatruty smoleńskiem a odtrutka jest taka prosta. Po prostu zastosować się do przykazań wiary jaką się wyznaje, ale gniew, złość, chęć zemsty jest silniejsza niestety, ale to jego karma. Jest wiele dróg przez życie, każdy ma prawo wybrać źle.

[Mero]

Zielarzu możę i zależy to od stanu umyłu.. ale to nie znaczy że jeśli nie masz sensu życia to przez to rodzisz się ponownie.. Rodzimy się na własne życzenie a może za pozwoleniem ? napewno dlatego że życie jest darem, ile razy byśmy to nierozpatrywali i tak w końcu do tego dojdziemy.

Ale nie chce mówić że to prawda i nie będe się wymądrzał bo samą świadomością co napisałem powyżej mam wyrzuty sumienia.

[Pavveł]

Wpadło mi coś do głowy:)pewne słowa,piękne:):) http://www.youtube.com/watch?v=QIsdP6rk3qk bardzo wzniosłe i pouczające:)wspaniała lektura pozdrawiam:)

Bieliku, to jest piękne! Dziękuję Ci ;)

[Bilu]

Wyzywam życie, aby mi udowodniło, że celem jego nie jest śmierć, ale dalsze ciekawsze życie! Teraz kwestia, czy życie podejmie wyzwanie, czy ku... tchórzy.

[Zielarz Gajowy]

Jak np. życie w postaci ptaka nasra Ci dzisiaj na głowę to potraktujesz to jako znak, wyzwanie, aby np. się nie zirytować? Nagle masz praktykę, doświadczenie, przygodę. Życie nigdy nie tchórzy:) To ludzie (samobójcy) tchórzą. Życie jest pełne cudów tylko musisz wyrwać się z umysłowego szablonu myślowego, aby dostrzec coś więcej niż tylko ukiszone stado stęchłych myśli. życie nic Ci nie musi udowadniać. To Ty jak chcesz możesz udowodnić życiu, że nie jesteś starym kapciem bez życia tylko młodym człowiekiem pełnym pasji, życia właśnie.