Shamanic Healing: We Are Not Alone Opcje

[Kronopio]

• Czym jest odzyskiwanie duszy?

- Każdy, kto doświadczył czegoś traumatycznego, z szamańskiego punktu widzenia utracił cząstkę duszy. Mówiąc: dusza, mam na myśli duchowe centrum naszego życia, życia pojmowanego w różnych kulturach jako przestrzeń między poczęciem lub narodzinami a śmiercią. Szaman wyrusza na poszukiwanie zagubionej cząstki duszy i zwraca ją właścicielowi Jeszcze przed ośmiu laty większość ludzi na Zachodzie uważała technikę odzyskiwania duszy za pozbawiony wartości zabobon, ale atmosfera się zmieniła. Muszę powiedzieć, że największe zasługi położyła tu moja koleżanka, Sandra Ingerman, autorka książki Odzyskiwanie duszy i powracanie do domu. Wiele lat temu, praktykując szamanizm w Santa Fe, stwierdziła, że kobiety, które w dzieciństwie były molestowane seksualnie, opowiadają podczas sesji, że odrywają się psychicznie od sytuacji, gdy były molestowane. Jako szamanka Sandra zorientowała się natychmiast, że dusza danej kobiety do pewnego stopnia opuściła ciało (gdyby opuściła je całkowicie, oznaczałoby to śmierć), a zatem należało odnaleźć tę część duszy i sprowadzić ją z powrotem. Sandra zajęła się zatem odzyskiwaniem dusz osób, które w dzieciństwie przeżyły coś traumatycznego. Rezultaty były zdumiewające. Dziś ta metoda stanowi ważny element szamańskich praktyk leczniczych na Zachodzie.
W rzeczy samej, jeśli spytamy grupę ludzi: - Kto z was czuje, że stracił cząstkę swojej duszy?, charakterystyczne jest, że wszyscy podniosą rękę do góry. Gdzieś głęboko w każdym z nas drzemie świadomość tego problemu. Nawiasem mówiąc, nawet mała trauma może spowodować utratę cząstki duszy i poddaje się leczeniu(...)


Całość na moim blogu: http://zdrogi.blogspot.com/
Zapraszam do dyskusji

[Zbyszek]

Fajny ten twój :) artykuł. Z tekstu chyba wynika ze szamani chodzą po eteryku i mentalu a astral, albo jakas jego cześć unikają. Pisane sporo o odzyskiwaniu duszy, przez nas nazwane zagubionymi aspektami czy rozsianymi ciałkami po astralu, w miejscach szczególnego zagrożenia czy nieszczęścia.
Ciekawe jest opis wakuum duchowego, wchłanianie obcych bytów, gdy mamy sami porozrzucane aspekty. Jakoś lgną do nas ,to fakt. Ciągną się po nitce do kłębka, z miejsca w którym zaczęło się nieszczęście.
Możliwe, ze osłabienie rozbitej substancji duchowej robi rzeczywiście dziury w naszych ochronkach.
Duch szarpany na dwie strony chwyta się wszystkiego co mu w łapy wpadnie i dokleja sobie zastępcze byty, by dziury zatkać. Gdy trawi go bolączka i traci "dusze", coś mu zwiewa, zaniża wibracje i jest jak pochodnia dla przylepy z zewnatrz.

[set.h]

Gdzie znajduje się część utraconej duszy?. Z reguły wg opisów dusza jest porywana przez demoniczne istoty i zabierana w głąb piekieł. Szaman w swojej wędrówce potrafi tam dotrzeć i targując się lub walcząc odzyskuje zrabowany fragment duszy.
Traktując OBE jako rodzaj podróży szamańskiej zastanawiałem się wiele razy nad tym gdzie jesteśmy gdy śnimy lub jesteśmy w świecie "Poza". Czy ten świat jest jakąś formą zbiorowego umysłu w której możemy manewrować. Szaman eksplorujac ten świat może dotrzeć do podświadomych obszarów (piekła?) i odzyskać zagubioną duszę.
Jeżeli świat "poza" jest umysłem zbiorowym wszystkich istot być może są w nim samodzielne byty które egzystują tylko tam wykorzystując pole energetyczne umysłów ludzkich. Gdyby nie było ludzi nie było by też ich. Ta dziwna symbioza może być wytłumaczeniem wielu zjawisk i kontaktów z tamtą stroną.
Wracając do porwania duszy. Zastanawiam się po co demonom, aniołom, bogom itp dusza ludzka ?
Jeżeli dusza to nośnik zapisu życia, generator enegii (luszu?) , samodzielna jednostka poznawcza niczym superprocesor to gromadzenie dusz może być powiększaniem swojej przestrzeni, mocy lub bardziej informatycznie nazywając wielkości pamięci i mocy obliczeniowej w "poza".
Jak jest naprawdę?? :D