Nieśmiadomi W Oobe, Rozmowa Z Nieświadomym Podróżnikiem... Opcje

[Vesanya]

Podświadomość nadal jest, to integralna część psychiki, która jest lustrem dla świadomości (metafora) Jak oczyscisz ją, to będziesz mógł przez nią zaglądac dalej - do jądra swojej jaźni (to są najwyższe już poziomy duchowe i jednoczesnie totalne zejście z astrali na ziemię - żeby smakowac każdą chwilę życia). To jest czysta świadomość, pełnia, przeżywasz rzeczywistość bez projektowania, oczyszczona podświadomość nie musi juz niczego projektować, ale wciąż umożliwia odbiór , taka jest jej funkcja psychiczna.

zarówno dowódca na koniu, który odmawia rozkazu i zostaje ścięty jak i brak plecaka - czyli brak zaplecza, to oczywiście podświadomość , która się nie słucha, nie wykona rozkazu, który chcesz - czyli nie weźmie udziału w pomaganiu tej osoby to raz, a drugi sen - świadomość jest bez plecaka, a powinna być skoro jest w szkole, czyli rozdźwięk między sferą podświadomą a świadomą , brak zaplecza w postaci wiedzy (brak dokumentów) Czyli niestety nie jesteś w stanie pomóc danej osobie.

[Vesanya]

Vesynaya wiem chcemy szybkich rezultatów, ale czym bardziej będziemy wierzyli w metodę, to będziemy też wierzyć w problem i w tego który doświadcza tego.

Tak taka pomoc jest w porządku, ale tylko do pewnego momentu (choć nie jestem specjalistą) dla innych którzy którzy są bardzo ograniczeni własnymi wierzeniami, ale wg mnie to nie tyczy się Ciebie.

Garot, na pewnym poziomie problem nie istnieje. To prawda i zgadzam się. Ale żeby dojść do tego poziomu, do tej perspektywy potrzeba czasu i integracji swojej psychiki, wiem o czym mówię. Jeszcze raz napisze, że trzeba być elastycznym i wiedzieć którą metodę i którą wiedzę dac człowiekowi w zalezności od stanu w jakim jest. Nie da się patrzeć na wszystko przez pryzmat jednej wiedzy i jednej perspektywy bo to jest ta sama klatka i zniewolenie. Ludzie są różni, wszyscy sie różnimy, nie da się ich zamknąc w jednej perspektywie i jednym schemacie. Perspektywy się DOPEŁNIEJĄ A NIE WYKLUCZAJĄ, cała sztuka to swobodnie się miedzy nimi przemieszczać i wiedzieć, jaka interpretacja psychiczna danemu człowiekowi na daną chwlę pomoże, żeby mógł iść dalej - do tego poziomu gdy zrozumie, ze problem nie istnieje. To cała podróż, oparta na paradoksach, a nie liniowości, jest wiele przystanków a nawet przesiadki. Jeden przebędzie ją szybciej, drugi później, ale każdy na pewnym poziomie już ją przebył. Pozdrawiam.

[stray.ghost]

Podświadomość nadal jest, to integralna część psychiki, która jest lustrem dla świadomości (metafora) Jak oczyscisz ją, to będziesz mógł przez nią zaglądac dalej - do jądra swojej jaźni (to są najwyższe już poziomy duchowe...

"Dziecko" dorośnie? Nauczy się analizować? Przestanie odreagowywać i projektować (nawiasem mówiąc taki dobór treści, formy i czasu projekcji musi chyba wymagać pewnych zdolności analitycznych)?

...zarówno dowódca na koniu, który odmawia rozkazu i zostaje ścięty jak i brak plecaka - czyli brak zaplecza, to oczywiście podświadomość , która się nie słucha, nie wykona rozkazu, który chcesz - czyli nie weźmie udziału w pomaganiu tej osoby...Czyli niestety nie jesteś w stanie pomóc danej osobie.

I ta sama podswiadomość mówi mi w swoich projekcjach, że ta osoba oczekuje mojej pomocy (a w realu nieoczekiwanie pojawia się po latach). Niestety okresliłbym to wszystko jako ponury żart losu, lub coś w tym rodzaju.

[Garot]

Chodzi mi o to, Vesanaya że ty już tego nie potrzebujesz, sposoby są już tylko twoimi ograniczeniami w które wierzysz. Masz rację jeżeli tu chodzi o trudny przypadek, ale ty już tego nie potrzebujesz, tylko sobie tak tłumaczysz zatrzymując się w swojej wiedzy.

[Vesanya]

Stray, w pewnym sensie dorośnie, można użyć takiej metafory bo już przestaje wrzeszczeć bo już nie ma po co. W tym stanie nikt nie analizuje, jeśli nei ma potrzeby, po prostu widzisz rzeczy takimi jakimi są a nie takimi jakbyś chciał , zeby były. Jeśli sprawa wymaga analizy, to nadal Ty analizujesz, a podświadomosć nie przeszkadza, nie ma już czego projektować, jest Tobie podporządkowana, jest integralną częścią Ciebie, taka jest jej rola. Nadal pośredniczy między sferą świadomą a nadświadomą, ale już nie fałszuje niczego, przekaz jest czysty, sam czujesz to, bo to wszystko jest już całością , na tym poziomie nie analizujesz już swojej podświadomości, nie ma po co, okręt opanowany i sobie po prostu płynie we właściwym sobie kierunku. Oczywiście używam metafor cały czas.

Co do drugiej części - Ja bym to odczytała jako motywację do rozwoju i wychodzenia poza swoje własne schematy. Jeśli chcesz pomóc drugiemu człowiekowi sam musisz być poukładany, i mieć szerszą perspektywę niż ten człowiek, inaczej nie wyjdzie, albo wyjdzie, ale nie do końca. Sam zresztą czujesz, ze na tym etapie nie jesteś w stanie pomóc, ale później jak poszerzysz perspektywę - jest to bardzo możliwe, bo nie ma przypadków. Zazwyczaj jest tak, ze jak się pokona jakąś klatkę w umyśle, to spotyka się później ludzi, którym trzeba pomóc tą klatkę rozwalić. Twoim problemem cały czas może być ta szklanka do połowy pusta, w tym stanie tylko wciągniesz kogoś w dół. Myślę, że rozumiesz, że chodzi o wyjście z dualizmów, a nie tkwienie w którymś z jej biegunów (wtedy wszystko co jest nie po Twojej myśli zintepretujesz jako ponury żart losu zamiast szansy na zmianę).

[Vesanya]

Chodzi mi o to, Vesanaya że ty już tego nie potrzebujesz, sposoby są już tylko twoimi ograniczeniami w które wierzysz. Masz rację jeżeli tu chodzi o trudny przypadek, ale ty już tego nie potrzebujesz, tylko sobie tak tłumaczysz zatrzymując się w swojej wiedzy.

Skuteczność jest miarą prawdy - jeśli sposoby działają, a działają (to nie jest kwestia wiary jak próbujesz tu wmówić, tylko weryfikowalnych faktów, i doświadczeń), to nie widzę powodu, dla którego mam przestać o nich mówić. Sama doskonale pamiętam wszystkei moje problemy i sposoby które mi pomogły, jak i innym ludziom, wiec się tym dzielę. Jeśli widzisz w tym jakiś problem - to już Twoja interpretacja. Wolę to, niż walić tym samym schematem duchowym z najwyższych poziomów percepcji na każdy problem i każdą kwestię jaką wypowie drugi człowiek, bo to do niczego nie prowadzi a może wręcz pogłębić czyjś problem, bo daje poczucie zbagatelizowania i negacji danej perpsektywy. Lubię dialog, a nie monolog ;) Niektórzy wolą monolog - mają do tego prawo, ich sprawa.

[Garot]

Przyznałem, że twoje sposoby pomagają na ciężkie przypadki i masz w racje że są skuteczne, bo sama to widzisz. Ale są do pewnego momentu. Ale to nie tyczy się Ciebie, może inni ich potrzebują, ale jesteś już na "etapie", kiedy Ci nie pomagają a stają się są twoim ograniczeniem, uwarunkowaniem.

[Vesanya]

To "ograniczenie" (i nie mówię o sobie, tylko ogólnie) najczęściej staje się powołaniem. Inne slowo, ale przynajmniej nie sugeruje problemu w chęci dzielenia sie czymś z drugim człowiekiem.